donderdag 30 juni 2011

SpartaKiev – SpartaKiev


SpartaKiev – SpartaKiev
Self released – 2011
Stoner, Rock
Waardering: ****


Met een bandnaam gestolen van de handbal vereniging uit Oekraïne hebben de vier mannen van het Nederlandse SpartaKiev een zowel krachtige als snedige naam te pakken. De zin zojuist zou een mooi brugje op kunnen leveren naar de rest van de recensie, ware het niet dat de mannen de muziek bloedserieus nemen. Zichzelf echter niet teveel en ze staan wel garant voor krachtige en voortstuwende stoner. Met nummers die allemaal zo rond de vier minuten klokken staat hun nameloze EP bol van de potentie. Zoals bekend is het moeilijk om in het genre het wiel opnieuw uit te vinden; SpartaKiev heeft dan ook besloten dat niet te doen en terug te grijpen naar de oorsprong. Ere wie ere toe komen zo moeten ze gedacht hebben en zo horen we grootmeesters van de stoner terug, afgedrukt op Zeppelin structuren en via jazzy King Crimson invloeden na inventieve en prettige breaks. Maar dit alles zonder als kopie of slap aftreksel te klinken. Lekker is ook de afwisseling in gitaar en baspartijen. Met een drummer die niet één fill te veel speelt en een gejaagde zanger die af en toe perfect klinkt maar ook veel groei mogelijkheden heeft, is dit een formatie waar we hopelijk nog veel van gaan horen…

maandag 27 juni 2011

Shea Seger – Shea Seger


Shea Seger – Shea Seger
Truthcore – 2010
Rock, Blues Singer/Songwriter
Waardering: *****


Na ongeveer acht jaar smachtend wachten, weet ze compleet geruisloos een wereldalbum uit te brengen. Ieder jaar was ik op zoek naar de nieuwe plaat van Shea Seger, maar op een tweetal losse nummers na was het een vruchteloze queeste. Want na haar eerste album May Street Project verkoos ze een ander leven of beter gezegd: het leven koos voor haar. Dat van huisvrouw, moeder en verzorger zonder tijd voor zoiets als een muziekcarrière. De hoop op een nieuw album leek steeds ijdeler te worden. Ongeveer een jaar geleden keek ik weer eens rond en ook toen was er nog nergens iets van nieuws te bekennen. Nu blijkt dat ze vlak daarna gewoon een album heeft uitgebracht. Want Shea is gedurende al die jaren gewoon nummers blijven schrijven en afgelopen jaar vond ze het tijd om ze eens op te nemen. Haar naar haarzelf genoemde tweede albums is een emotionele getuigenis van alles wat het leven op je pad kan gooien. Van boosheid, verdriet en gebroken leidt het album je naar kracht en hoop. Een rootsrock plaat als blinde getuigenis van al haar ervaringen. Met een doorleefde stem als een engel vol van minachting, prachtige fragiele muziek die elke zenuw beroert en krachtige rockers die het vuur doen oplaaien, laat ze eenmaal horen wie ze is en wat ze door heeft gemaakt. Zo’n plaat maakt ze maar één keer…

zaterdag 25 juni 2011

Jack Black – Let’s Get It On


The Cover That Could XXII

Jack Black – Let’s Get It On


Oorspronkelijk geschreven door Ed Townsend met een religieus ondertoontje werd het al snel door Marvin Gaye en Kenneth Stover aangepast zodat er een politieke laag overheen kwam. Maar omdat Townsend protesteerde en opbiechtte dat het eigenlijk over liefde en seks ging, werd het snel weer herschreven. Monsieur Gaye zong het nummer opnieuw in terwijl de zeventien jaar oude Janis Hunter toe stond te kijken. Enkele maanden later waren ze een stel en een paar jaar later getrouwd. Maar dat is allemaal niet zo relevant wanneer het om de Jack Black versie gaat van het meesterlijke Let’s Get It On. Opgenomen voor de film High Fidelity waar heer Black op het einde van de film dreigt op te treden als Sonic Death Monkey. Gelukkig hadden ze zojuist hun naam veranderd in Barry Jive & The Uptown Five. De minuten die volgen zijn weergaloos en een hele meute muppets rende na de film dan ook naar de platenzaak om de soundtrack aan te schaffen. Niet voor niets, want hij behoort tot een van de beste soundtracks ooit en op nummer elf horen we Jack zijn versie vertolken. Wonderschoon, elektrisch en vol gevoel!


vrijdag 24 juni 2011

Earthlings? – Human Beans


Earthlings? – Human Beans
Man’s Ruin – 2001
Rock, Ambient, Psychedelic, Desert
Waardering: ****



In de categorie u vraagt, wij draaien vervullen we vandaag een wens van een liefelijke krullenbol uit Budapest. Zij vroeg om de Human Beans plaat van Earthlings?. Je weet wel die groep uit de Palm Desert die zich in 1994 voor het eerste manifesteerde. Dave Catching, Fred Drake, Pete Stahl, Franz Stahl, Chris Bratton, Kirby Brownell, Josh Homme, Mark Lanegan, Dave Grohl, Barrett Martin, Victoria Williams, Petra Harden, Ted Quinn, Dave Royer, Al Bloch, Hank Kimball, Dally The D, Hutch, Jason Cohen, Abby Travis, John Dee Graham, Billy Bizeau, Barry Conley, Spot, Mary(19) en DNA(25), wie die laatste twee ook mogen zijn, verleenden hun kunsten voor het album. O’ en dan nog Robert Alexander (die gast van het liedje Come Wander With Me) als sample in het nummer Lifeboat. Ofwel een zeer bont gezelschap die hun creativiteit bot hebben gevierd op een stel lege tapes. Als een oprechte Desert Sessions plaat werd het album gedurende enkele jaren tijdens verschillende langdurige sessies opgenomen in de Rancho De La Luna. Uitgebracht in vijf verschillende uitvoeringen maar allen met de waarschuwing dat de subsonische frequenties in sommige gevallen euforie en hallucinaties hebben veroorzaakt, tart het album eigenlijk alle beschrijving. Het is mysterieus, heroïsch en vol glamour. Het is bevreemdend, meeslepend en volkomen gestoord. Een prachtige plaat om mee te zweven en te experimenteren. Laat de creatieve sappen maar vloeien… Laat ze vloeien…


donderdag 23 juni 2011

Davila 666 – Tan Bajo


Davila 666 – Tan Bajo
Konkurrent / InTheRed – 2011
Rock, Garage, Psychedelica, Punk
Waardering: ****



Tan Bajo is zo’n album dat klinkt alsof het tussen half lege verfblikken, ondefinieerbare vlekken en emmers vol chemisch spul is opgenomen. De Puerto Ricaanse heren van Davila 666 laten ook nog eens het vermoeden bestaan dat ze er flink aan hebben zitten snuffelen. Met een flinke dosis jaren zestig en zeventig garage weet het (vijf)(zes)zevental er de nodige blues, psychedelica en doo wop doorheen te weven. Daarnaast blijkt een duidelijke voorliefde voor Ramones-punk, Black Lips-blues en vroege Rolling Stones-rock. Hun versie van de six six sixties garage brengt verder veel ingehouden woestheid door het gemis van drums het ene moment en slechts begeleiding van handclaps de volgende. Heerlijk primitief en extra dreigend dankzij de Spaanse taal. Wellicht kun je op het eiland toch meer doen dan jezelf verliezen in lauwe rum en koude hamburgers. Zoals genieten van deze lawaaierige punks die geen boodschap hebben aan grote woorden als vrijheid, waarheid en eer. Ze willen gewoon spelen en dronken worden en niet langer herinnerd worden aan de pijn van het mens zijn. Gewoon de nacht in dansen met bier en rum terwijl ergens in de verte het geluid van hoop en een oude valse jukebox het vermoeden doet vervagen dat ook op een Caribische eiland de eenzaamheid slechts met mate gedronken moet worden. Laat het maar naar je hoofd stijgen, net als de geur van de verfblikken…



woensdag 22 juni 2011

Smoke Mohawk – The Dogs Are Turning Red


Smoke Mohawk – The Dogs Are Turning Red
Impeller Recordings – 2010
Rock, Psychedelica, Sixties, Garage
Waardering: ***


Het Noorse Smoke Mohawk zou men tot de categorie supergroepen kunnen rekenen, ware het niet dat de bands van de afzonderlijke leden nou niet meteen bij iedere luisteraar bekend in de oren zullen klinken. Doch zal Gluecifer een belletje doen rinkelen, We wellicht en naar wij hopen ook de band die tot de beste allertijden behoort: My Midnight Creeps. Verder speelden de verschillende leden in een hele trits projecten, namelijk: Turbonegro, Smut Peddlers, Vidar Vang, The Lust-O-Rama, Astroburger, The Highrollers, Stone-O-Saurus, Asbury Park, LoveOctopus en Bela B. Na slechts een aantal jamsessies bedachten de heren een band te vormen, een trucklading aan verschillende stijlen te gaan spelen en daarmee de hitlijsten te veroveren. Dat laatste zal ze waarschijnlijk niet lukken; maar de luisteraar betoveren met hun wandeling door de muziekgeschiedenis zeker wel. The Dogs Are Turning Red is een prachtig debuutalbum dat vooral laat horen hoe ongelofelijk veel potentie deze formatie bezit. En met de belofte dat er begin 2011 een nieuwe plaat gereed zou zijn; wachten we braaf in ons mandje…

maandag 20 juni 2011

Dave Grohl – Live 3FM / 3voor12 stage Pinkpop


Dave Grohl – Live 3FM / 3voor12 stage Pinkpop
Live At Pinkpop Festival, Landgraaf, 06-13-2011
Accoustic
Waardering: ****



Zoals iedereen weet, was het de Foo Fighters die de eer hoog hielden van het roze-petjes-festival te Landgraaf. Dankzij meester performer Dave Grohl en zijn band hadden de Pinkpoppers toch nog iets om van te genieten. Eerder op de dag stond Grohl ook nog even een paar nummertjes te spelen in een zeecontainer dat als een soort 2MeterSessie kist dienst deed. Hiervan een tweetal akoestische vertalingen die dankzij het metalige geluid fris en spannend klinken. Walk en Pretender. De overige zes zullen ook nog wel tevoorschijn komen. Wederom: Heerlijk!




Foo Fighters – Live at Pinkpop


Foo Fighters – Live at Pinkpop
Live At Pinkpop Festival, Landgraaf, 06-13-2011
Rock
Waardering: ****



Het enige echte hoogtepunt van Pinkpop 2011. Logisch ook wanneer je een trucklading troep boekt en ze ook nog het merendeel van het geld toeschuift. Gelukkig zijn daar de Foo Fighters om het geheel nog enigszins recht te trekken; en iedereen weet dat Dave Grohl gewoon de master entertainer is want heer Grohl weet van elk optreden ‘iets’ speciaals te maken. Dus deze Foo Fighters show zal de boeken in gaan als de regenboog show. Redelijk geluid, geweldige sfeer; heerlijk.

Channel Zero – Feed’em With a Brick


Channel Zero – Feed’em With a Brick
Roadrunner – 2011
Metal
Waardering: ****


Het verhaal is bekend. De beste metalband ooit afkomstig uit België gooide in 1997 na bijna tien jaar en vier hele albums de handdoek in de ring om nooit weder te keren. Zo was de bedoeling. Tot er in 2009/2010 een fan opstond die via facebook een reünieconcert eiste en zo ongelofelijk veel aanhangers daarvoor kreeg. Het resultaat: Channel Zero speelde zes stijf uitverkochte avonden in Ancienne Belgique te Brussel. Het vervolg: optredens op Graspop, Rock Werchter en enkele andere festivals. Logisch dat er dan toch eens achter de oren wordt gekrabd. Met Mikey Doling (Soulfly) als vervanger voor de zwaar gehoorbeschadigde gitarist Xavier Carion en als belangrijke nieuwe songsmid is Channel Zero de studio ingedoken en nu is daar het nieuwe vijfde album getiteld Feed’Em With A Brick. En een flinke baksteen is het! Vol gas en loeihard scheuren we door de bochten met een Channel Zero zoals we ze altijd al kenden. Geen concessies en met nieuw vuur. Wanneer er dan ook nog eens een nummer als Ocean op staat dat naar Kyuss verwijst en zanger Franky De Smet-Van Damme als vocale geweldenaar laat klinken, horen ze me niet zeiken over ‘de oude’ Channel Zero. De Zero’s zijn klaar voor een nieuw leven. Doe mij nog maar zo’n patatje baksteen!

vrijdag 17 juni 2011

Jim Carrey – I Am The Walrus


The Cover That Could XXI

Jim Carrey – I Am The Walrus


Wie het nummer I Am The Walrus hoorde van The Beatles was vaak van mening dat het toch echt de een verzameling van de meest vreemde zinnen waren die de heren ooit hadden geschreven. Lennon heeft dan ook opgebiecht dat ze afkomstig zijn van een drietal nummers waar hij mee bezig was maar die hij niet af wist te maken. Om ze aan elkaar te rijmelen gebruikte hij toen een raar versje uit zijn jeugd; en omdat hij hoorde dat men flink bezig was de betekenis van alle Beatles teksten te achterhalen en uit te diepen, besloot hij er nog een paar gekke zinnen tegenaan te flikkeren om iedereen nog meer in de war te brengen. Het resultaat is een bonte collage en een waardig waanzinnige tekst. Wanneer je de magistrale Jim Carrey het dan hoort brengen klinkt, het allemaal opeens minder vreemd in de oren. Hij zou net zo goed een boodschappenlijstje op deze manier voor kunnen dragen. Dat wil niet zeggen dat deze versie niet gewoon neigt naar perfectie. Het nummer werd in 1998 opgenomen voor het In My Life album van George Martin waarop hij verschillende artiesten de door hem geproduceerde Beatles nummers liet coveren. I Am The Walrus is zeker een van de magische ervan. Hopelijk brengt Jim ooit een volledig album uit!

Jim Carrey – I Am The Walrus





Jim Carrey tijdens de I Am The Walrus opnamen.

woensdag 15 juni 2011

Kitchie Kitchie Ki Me O – Kitchie Kitchie Ki Me O


Kitchie Kitchie Ki Me O – Kitchie Kitchie Ki Me O
EMI – 2011
Rock/Garage/Psychedelic
Waardering: *****


Toen de beste Noorse band aller tijden noodgedwongen de handdoek in de ring moest gooien gingen de overgebleven leden allen hun eigen kant op. Gitarist Robert Buras stierf jammerlijk veel te vroeg en liet zijn vrienden van Madrugada alleen achter. Ook zijn eigen band My Midnight Creeps kon dus niet anders dan stoppen. Sivert Hoyem de zanger van Madrugada ging solo verder en nam de multi-instrumentalistische-tovenaar en invalkracht na het overlijden van Buras; Cato Salsa Thomassen mee op sleeptouw. Bassist Frode Jacobsen ging met gitarist Alex Kloster Jensen die speelde bij My Midnight Creeps, Ricochets en inviel bij de afscheidstour van Madrugada sleutelen aan een nieuwe band. Dat is Kitchie Kitchie Ki Me O geworden. Aangevuld met saxofonist Dag Stiberg die ook bij de Creeps speelde en drummer Behzad Farazollahi die bij alle bands een moment lang heeft gespeeld, kreeg Kitchie al snel gestalte. Na een aantal rommelige en dubieuze optredens in kleine kroegen was daar een eerste tour EP. Deze kondigde al aan welke kant het op zou gaan. Het volwaardige debuut is dan ook een ware ode aan het geluid van My Midnight Creeps en vooral waar Buras uiteindelijk heen wilde. De naam van de band is daarom dan ook een ode aan de magische gitarist. Als eerste even het enige minpunt melden: de zang wordt door Alex waargenomen en dat is niet altijd bijster fantastisch; gelukkig past het vaak goed bij de complexe muzikale gebeurtenissen. Maar dat is dan ook het enige. Het is donker, het is duister en het is gemeen. Stampende soul en hypnotiserende jams samengesmeed met hete intense blues. Het is meedeinen op een dreigend ritme en ontvoerd worden door een wervelwind van pure extase. Er is geen ontsnappen aan; de dag des oordeels komt eraan en Kitchie zal de soundtrack zijn…

donderdag 9 juni 2011

Slaves to Gravity – Underwaterouterspace


Slaves to Gravity – Underwaterouterspace
Steamhammer/SPV – 2011
Rock, Hard, Alternative
Waardering: **


Op een druilerige dag ergens in London rond het jaar 2002 begonnen vier heren de band The Ga Ga’s. Met hun vieren brachten ze vier jaar lang hun versie van afgeschuurde hardrock zonder rauwe randjes. Toen gitarist Rob Willis in 2006 besloot de band te verlaten, bedacht de rest de hele band maar op de doeken. Meteen erna stampten de overgebleven drie leden met aanvulling van een nieuwe gitarist Slaves of Gravity uit de grond. Twee jaar later was daar hun eerste album Scatter The Crow en nu dus de opvolger Underwaterouterspace. Opgenomen met een nieuwe drummer borduurt het geluid verder op al het vorige. Ze noemen het alternatieve rock maar is alom aanwezig en wordt vertolkt door bands als Creed, Alter Bridge en Velvet Revolver. Met nog een vleugje Soundgarden hier en wat Stone Temple Pilots daar krijg je een niet bijster originele mix. We hebben het allemaal wel eerder en beter gehoord. Maar och; het luistert wel makkelijk weg tijdens het figuurzagen…

Waxy – Waxy


Waxy – Waxy
? – 2011
Stoner, Rock
Waardering: ****


Het tweede album van het Amerikaanse Waxy getiteld Chainsaw Holiday uitgebracht in 2007 had gastbijdragen van Alfredo Hernandez, John Garcia, Gary Arce, Ed Mundell en Jesse Hughes. Hun archetypische Palm Desert geluid werd daar al afgewisseld met grunge en een Deep Purple gevoel. Hun nieuwe album Waxy klinkt nog steeds als toen en heeft wederom hulp gekregen van John Garcia op de nummers It’s So Hard en Now You. Veel is er nog niet bekend over het album maar de meeste nummers waren al te horen tijdens hun Europese tournee als opener voor Kyuss Lives. Het album is krachtiger, coherenter en serieuzer dan hun vorige twee. Gloedvolle riffs en duchtige rock afgewisseld met bluesy en retro garage. Zonder zich in een hokje te laten duwen, lijken ze meester van de verschillende stijlen. Laten we hopen dat de plaat snel verschijnt!

Primal Scream - Screamadelica


Classic Albums - Screamadelica (Primal Scream) .




Een documentaire over het album Screamadelica van Primal Scream, uitgebracht in 1991, dat nu terecht als klassieker wordt beschouwd.

woensdag 8 juni 2011

Elvis Deluxe – Favourite State of Mind


Elvis Deluxe – Favourite State of Mind
Harmony Records – 2011
Rock, Stoner, Garage
Waardering: ****


Ze begonnen als een stelletje vrienden ergens rond Warschau in Polen in het jaar 2002 gewoon wat te jammen. Maar niet lang erna kreeg het geheel echt vorm en noemden ze zichzelf Elvis Deluxe. De muzikale sporen hadden de vier heren al verdiend bij bands als Ahimsa, Coalition en Afraid Of That Day. Maar waar deze bands in hardcore regionen opereerden wilden ze bij Elvis Deluxe in een muziekstijl duiken die ze al hun hele leven deed boeien: jaren zeventig rock met een stoner sausje. Een jaar later was daar een demo en in 2007 kwamen ze met hun debuutalbum Lazy. Nu is er dan de opvolger Favourite State OF Mind. En waar Lazy veel leek te lenen van Queens of The Stone Age en Kyuss lijkt deze veel meer verschillende invloeden te gebruiken. Ze lenen wat extra Hellacopters, Turbonegro, Black Keys en progrock elementen. Met gruizige riffs en heerlijk psychedelische golven wassen ze je oren. Ze geven het geheel een gruizige productie en dat jaren zeventig gevoel en zorgen zo voor een waardige opvolger van Lazy. Jammer dat gitarist Mechu na de opnames de band verliet; want over de ingeslagen weg met Favourite State Of Mind zou ik lang en uitgebreid willen meaderen. Hulde!

dinsdag 7 juni 2011

HeWhoCannotBeNamed – Sunday School Massacre


HeWhoCannotBeNamed – Sunday School Massacre
No Balls – 2011
Punk
Waardering: ***


Het lijkt me geweldig wanneer je op kunt scheppen tegen andere leerlingen dat je docent die naakte gitaar spelende gast is van de Dwarves. Veel van de nummers van het solodebuut van de gitarist die schuil gaat achter een masker en de naam HeWhoCannotBeNamed zijn namelijk geschreven tijdens periodes waarin hij optrad als docent en rector. Op de plaat Sunday School Massacre haalt hij vervolgens zijn mede-Dwarves leden van stal zoals Blag Dahlia, Andy Selway en Nick Oliveri om gestalte te geven aan zijn ervaringen. Het resultaat is een plaat die net zo goed als Dwarves plaat door het leven zou kunnen gaan. Ware het niet dat er inderdaad af en toe meer betekenis achter de nummers schuil lijkt te gaan en er minder infantiele humor op te vinden is. Of zou het toch allemaal een grote grap zijn? Net als zijn dood in 1993? Heeft HeWho echt als docent gewerkt? Feit blijft dat meneer een puike plaat heeft afgeleverd; en we nu zeker weten dat zijn magische kunsten voornamelijk voor de gitaar bestemd zijn en niet als zanger…

maandag 6 juni 2011

Dwarves – The Dwarves Are Born Again


Dwarves – The Dwarves Are Born Again
MVD / Suburban – 2011
Punk
Waardering: ***



Na zeven jaar is daar eindelijk weer een plaat van de immer prachtige punkband Dwarves. Nog steeds zijn de heren voornamelijk bezig met het gebruiken van enorme hoeveelheden drugs en het misbruiken van evenzoveel sletten. Lekker lomp, sullig sarcasme en prettige zelfspot vieren wederom hoogtij op hun achtste studio plaat getiteld The Dwarves Are Born Again waar alle bandleden van de afgelopen vijfentwintig jaar een gastbijdrage op leveren. Voorman Blag Dahlia en gitaarkompaan HeWhoCannotBeNamed leiden deze bende met onder andere Nick Oliveri in de gelederen wederom naar vrolijke en smerige hoogtes. Na al die jaren zijn ze nog steeds niet volwassen geworden en meanderen we vrolijk zonder een zier te geven om de gevolgen door hun complete oeuvre van hardcore en punk met pop en rock. Het is nog steeds dat typische Dwarves geluid en alleen zoals de Dwarves het kunnen produceren. Dat wordt lachen en genieten op het Gideon Festival!