maandag 31 januari 2011

Vanderbuyst – Vanderbuyst


Vanderbuyst – Vanderbuyst
Suburban – 2010
Hardrock/Metal
Waardering: ***


Het is natuurlijk eeuwig zonde dat het Nederlandse Powervice geen lang leven beschoren is gebleken; maar de een zijn dood is de ander zijn bandje. Zo zijn er uit de as van het project een drietal geweldige nieuwe acts gegroeid. We noemen een Hooghwater, The Devil’s Blood en Willem Vanderbuyst zijn nieuwe groep: Vanderbuyst. De naam alleen doet al denken aan die goede oude tijd waarin hardrock bands naar de belangrijkste gitarist werden genoemd. Vandenberg, Vanhalen; glorieuze dagen waren dat. Nu is er Vanderbuyst die met verve de tijd van lange wapperende haren, intense riffs en eindeloze gitaarsolo’s doet herleven. Overigens levert Selim Lemouchi van The Devil’s Blood nog een solo aan op het ijzersterke nummer Tiger. Gewoon genieten van deze authentieke jaren tachtig en zeventig hardrock en niet te lang malen over het feit dat je je haren hebt afgeknipt…

zondag 30 januari 2011

Jan Somers 18-12-64 – 28-01-11




Jan Somers


Toen gitarist Jan Somers zich in 2006 wederom bij Neerlands hardrock trots Vengeance vervoegde; stond niets een glorieuze comeback in de weg. Helaas is deze van korte duur geweest; Heer Somers verruilde afgelopen vrijdag in zijn woonplaats te Mierlo het aardse voor het eeuwige. Daar kan hij met zijn held Jimi verder jammen. In 2009 leverde de band nog het prachtige Soul Collector af en een nieuw album was in de maak. Een hartaanval heeft er nu voor gezorgd dat hij de release van deze plaat niet meer mee zal maken. Zoon Timo, ook lid van Vengeance, zal de rest van de partijen in spelen. Vandaag luisteren we naar de indrukwekkende collectie platen die heer Somers achterlaat; de Vengeance platen, Bertus Staigerpaip, Vitesse, Barend Courbois, The Wollackse Boiz en zijn eigen Jan Somers Band.

vrijdag 28 januari 2011

Emperors – Demo


Emperors – Demo
Self released – 2011
Stoner/Metal
Waardering: ***

Zoals we nu al vaak genoeg hebben vermeld; Nijmegen is tegenwoordig het broeinest van de ware rock. Dit horen we bijvoorbeeld terug bij het voorheen geheten Emperors of The Black; dat nu onder de nieuwe verkorte naam Emperors door het leven gaat. Opgericht in 2005 speelde de band voornamelijk covers van Kyuss, Fu Manchu, Blind Dog, Karma To Burn, Black Sabbath en vele andere uit aangrenzende genres. Met de nieuwe naam en eigen nummers op zak, maakt de band een doorstart. Een demo met een viertal nummers wijst de weg. Een routekaart door het stonerlandschap; uitvoerd door de vijf heren die hun sporen al verdienden in Bambix, Intero, Stentorian en Phantom Puercos. Het is een strakke mix van stoner met metal invloeden; waar gewoonweg geen barst mis mee is. Ook in dit geval is er niets op aan te merken; misschien dat er weing echt blijft hangen… Maar dat is dan ook alles en we kijken dan ook vol verwachting uit naar een volwaardig album!

donderdag 27 januari 2011

Madrugada – City Blues




Madrugada – City Blues

De Noorse helden van het geweldige Madrugada hadden een jaar voordat het tweede album The Nightly Disease werd uitgebracht eigenlijk het album al klaar. Toch duurde het nog een jaar voordat hij het licht zag; ondertussen bleven de heren er aan sleutelen en sneuvelde het nummer City Blues. Het is een gestaag voortdrijvend nummer dat om onduidelijke redenen nooit de plaat haalde of een b-kantje werd. De manier waarop Sivert Hoyem de tekst voordraagt doet denken aan Nick Cave en alsof hij een poëet uit de oudheid is. Er zitten ook al kleine voortekenen in van het toekomstige album Grit en werd bijna nog opnieuw opgenomen voor het laatste album…

Krach – Krach


Krach – Krach
Pias – 2011
Rock/Indie/Kinetisch/Elektro/Stonerpop
Waardering: **

Het wederom uit Nijmegen afkomstige Krach heet nu Krach en niet langer With Ice; de vijf heren kregen bij de productie van hun eerste album hulp van de overduidelijke hand van Torre Florim (De Staat) en kozen ervoor om in hun springerige indie rock een flinke dosis elektro te implementeren. Het levert een aantal gedenkwaardige momenten op. Doch te weinig om echt lang bij stil te staan. Het geluid lijkt niet echt te overtuigen en meer op ‘image’ gestoeld te zijn dan op daadwerkelijke kwaliteit. De mix van rock, elektro en een snufje stonerpop is wel aardig en laat de dronken muppet in de zaal heus wel springen; een prettige interessante luisterervaring thuis levert het niet op. Al moet ik zeggen dat de geluidsexplosies die zo af en toe het voort drentelende geluid onderbreken wel als geïnspireerd klinken!

dinsdag 25 januari 2011

Madrugada – Ballad of The Silvery Seas



Madrugada – Ballad of The Silvery Seas


De beste Noorse rockband sinds het begin der tijden is helaas al enkele jaren niet meer onder ons. De legende blijft echter voor eeuwig bestaan; zo ook een vrachtwagen vol aan niet uitgebrachte en licht mythische nummers. Zoals bijvoorbeeld het schimmige Ballad of The Silvery Seas dat slechts twee maal live door Madrugada ten gehore werd gebracht; en twee keer door zanger Sivert Hoyem toen hij eenmaal solo verder moest. De zanger schreef het rond het jaar 2000 en geeft al enigszins weer dat de man graag eens wilde vertrekken. Wat hij uiteindelijk pas in 2004 kon doen. Het is een rustig voortkabbelend nummer dat inderdaad aanvoelt alsof je met een roeibootje over een zilveren oceaan dobbert…

Een akoestische optreden van Sivert Hoyem en Robert Buras op 17 September 2001 in Blå te Oslo waarbij Karim Sayed op drums zat. Zijn enige optreden met de heren…



Karim Sayed

Dewolff – Dewolff


Dewolff – Dewolff
REMusic – 2008
Rock/Psychedelica
Waardering: ****


Een drietal andere bands gelinieerd aan deze drie heren bestonden eigelijk nog steeds toen het gelijknamig debuut-ep van Dewolff werd uitgebracht. Maar aangezien deze ep met zoveel egards, veren en pluimen werd ontvangen was het al snel afgelopen voor INFA, Hanging Tree en Reckless Pilots. De ep staat dan ook boordevol puike jaren zeventig en zestig rock geënt op bands als Cream en Led Zeppelin. Deze jonge wolven weten waar ze de mosterd moeten stelen en hebben het geluid compleet eigen gemaakt. Authentieke rock die teruggrijpt naar de wortels zonder als een retro pastiche over te komen. Een werkelijk subliem aantal nummers dat slechts overtreft kan worden door een volwaardig album… Dat dan ook een jaar later verschijnt…

vrijdag 21 januari 2011

Arno – Brussld



Arno – Brussld
Self released – 2010
Rock/Pop/Chanson
Waardering: ***


Als een doorleefde bar-klever en wijs man zingt Arno over de zelfkant van het leven als een rokerige romantische droom in zwart-wit. Zo eentje waar naast geen geluid ook geen kleur in zit. Een ietwat weemoedige voyeur die gromt, knort en sneert over een oude stad welke verloederde als een hoer die sinds jaren weinig plezier beleefd aan de waan van de dag; doch altijd met een weke glimlach en een duizelingwekkende laag parfum als begerenswaardig wordt gezien. Na 40 jaar en zo’n 32 albums krijgt de man met elke zinsnede meer zeggingskracht en wordt zijn stem alsmaar bezwerender. Met een schonkig lijf schuwt hij er niet voor om zijn mengsel van rock, pop, electro, blues en chanson aan te vullen met Afrikaanse en Oriëntaalse invloeden. Deze smeltkroes van elementen weerspiegelt zijn thuishaven Brussel; net als zijn keuze om in verschillende talen door elkaar heen te zingen. Hiermee is Brussld een van zijn meest afwisselende platen geworden; en eentje waarmee hij wederom bewijst de grote inspirator van de Belgische scene te zijn…

woensdag 19 januari 2011

Anavarin – Morning Haze




Anavarin – Morning Haze
Self released – 2007
Stoner/Rock/Progressive
Waardering: **

Anavarin is afkomstig uit het pittoreske Nijmegen; de stad die al sinds jaren de rockcity vlag van Eindhoven heeft veroverd. Met z’n vijven produceren ze rock die leentjebuur speelt bij alles wat met stoner te maken heeft en geregeld bij de progressieve kant van de rockmuziek. Al komen de progressieve invloeden gewoonlijk live beter door dan op de Morning Haze ep uit 2007. Begonnen in 2005 vond de band al snel fans in en rondom de thuisbasis en brachten ze een jaar later al hun eerste live-demo Among The Crowd uit. Morning Haze is echter meer volwassen en al klinkt het af en toe iets te kaal en vlak qua productie; het blijft een solide stukje muziek. Het is groovy rock met meerstemmigheid (welke niet allemaal even veel overtuigen; wellicht door de leeftijd?) en altijd in lijn van Queens of The Stone Age, Porcupine Tree en Colour Haze. Ik vraag me wel af wat er met de band gebeurd is; na 2008 is het akelig stil geworden… (Laatst vernomen nieuws is dat bassist Susan de band verliet en twee anderen haar plaats innamen…)

donderdag 13 januari 2011

Rhino Bucket – Who’s Got Mine?



Rhino Bucket – Who’s Got Mine?
Acetate – 2011
Rock/Pub/Hard/Metal
Waardering: ***

Afgelopen jaar zag ik Rhino Bucket spelen voor een handjevol dronken muppets en een paardenkop en dacht bijna dat de hele scene extra materiaal was van de dvd Anvil: The Story of Anvil. Want ook Rhino Bucket is een totaal vergeten band en eentje die jammerlijk maar finaal langs de pot heeft gepist. Onterecht; zoals Joel O’Keeffe van Airbourne al eens tegen me opmerkte: “Rhino Bucket, Fuck yeah!” Maar na de afgelopen ‘prachtige’ Europese tour doken de heren de studio in om als een van de weinige niet Australische Pub Rock bands hun zesde volwaardige album Who’s Got Mine? sinds 1987 op te nemen. (Dankzij het helpende hand platform kickstarter.com) Hierbij worden de heren aangevuld door drummer Anthony ‘Tiny’ Biuso van Hed(Pe) en True Sounds Of Liberty. Het resultaat is archetypische pub rock en de pure Rhino Bucket ode aan deze stijl. Geen gezeik, lekker recht toe recht aan, working man’s rock. Zuipen, lallen en brallen…

Madrugada – Live Bierhubli Bern, 2008-05-09




Madrugada – Live Bierhubli Bern, 2008-05-09

Als laatste wilde men ook nog de show die de dag na het concert in Zurich in die andere Zwitserse stad werd gehouden: Bern. Minder last van geschreeuw maar het geluid klinkt dan ook wel wat doffer. Helaas is Only When You’re Gone ook niet juist opgenomen. De setlist was wel grotendeels hetzelfde; al werden Vocal en Hands Up, I Love You toegevoegd. Ook hier werd wederom een favoriet van Robert Buras als cover gespeelt; het Suicide nummer Dream Baby Dream.

woensdag 12 januari 2011

Madrugada - Live Abart Zurich, 2008-05-08




Madrugada - Live Abart Zurich, 2008-05-08

Een derde show van Madrugada die nog gemist werd door de fans is er een op het einde van de carrière. Tijdens de afscheidtournee deed de band ook Zwitserland aan. Deze show werd in Abart, Zurich opgenomen. Ruim honderd minuten van de beste Noorse band aller tijden; en in een redelijke kwaliteit. Open source, second row recording. Een foutje in Black Mambo en nogal wat geschreeuw tijdens de rustige nummers worden makkelijk getolereerd; vooral wanneer ze zo’n beetje de hele laatste cd spelen en een van de favorieten van Robert Buras; de Johnny Thunders cover: You Can’t Put Your Arms Around A Memory…

Madrugada - Live Silverwings Berlin, 2002-10-22




Madrugada - Live Silverwings Berlin, 2002-10-22



De tweede Madrugada show waar naar werd gevraagd, is wederom een concert in het wonderschone Berlijn. Dit maal in de Silverwings zaal waar de officiële Duitse release van het derde album Grit werd gevierd. Een zaal voornamelijk gevuld met gewonnen kaartjes in Noorwegen en Duitsland en dus enorme fans die meekwamen vanuit Scandinavië en dus konden genieten van het gehele Grit album op een drietal nummers na. Alleen I Don’t Fit, Got You en Get Back In Line werden niet ten gehore gebracht. Maar wel de eerste keer Local Norma Jean en daarnaast Lucy One en I’m Not Afraid. Genieten…

dinsdag 11 januari 2011

Madrugada - Live Planetarium Berlin, 26-03-2001




Madrugada - Live Planetarium Berlin, 26-03-2001

Ook in 2011 zal Musical Mojo zo nu en dan weer eens van zich laten horen. We begonnen met de plaat van Navigators en zijn directe link naar Madrugada. Nu wilden we graag aan een wens voldoen van enkele mede Madrugada fans. Ze zochten een aantal live registraties die ze niet in hun bezit hadden. Dus als eerste volgt nu de opname van het Madrugada concert dat ze op 26-03-2001 in Planetarium te Berlijn brachten. Een rustig optreden waarbij alleen ingetogen nummer ten gehore werden gebracht. Een van de weinige concerten waar Nightly Disease Part I en II beiden gespeeld werden. Met grapjes ten koste van eerwaarde Buras…

donderdag 6 januari 2011

Mollakənd - He That Respects Himself



Tijdrovend vermaak...


1 - Go to wikipedia and hit random. The first random wikipedia article you get is the name of your band.
2 - Go to quotationspage.com and hit random. The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.
3 - Go to flickr and click on “explore the last seven days”. Third picture no matter what it is, will be your album cover.
4 - Use photoshop or similar (picnik.com is a free online photo editor) to put it all together.
5 - Post it with this text in the "caption" and TAG the friends you want to join in.

dinsdag 4 januari 2011

Navigators – The Straight and Narrow



Navigators – The Straight and Narrow
Columbia / Sony – 2010
Rock, Pop, Americana
Waardering: ***

Het probleem met die Scandinavische platenmaatschappijen is dat ze nooit doorhebben wanneer een plaat het ook goed buiten de landsgrenzen zou doen. In het geval van Navigators moet dat eigenlijk toch een voldongen feit zijn; aangezien de zanger niemand minder dan Trond Andreassen is. De man behaalde menig succes met de Ricochets en deze band is weer gelinieerd aan Madrugada, My Midnight Creeps en Kitchi Kitchi Ki-Me-O. Toch is de eerste plaat van Trond en zijn Navigators alleen in Noorwegen uitgebracht. Terwijl zijn stem aanstekelijk is en zijn teksten over immer herkenbare dromen, angsten, hoop en verlies gaan. Tel daarbij op dat de diversiteit van de nummers groot is en er gevaarlijk veel tekstueel en muzikaal drama in verwerkt zit en het zou duidelijk moeten zijn dat iedere verloren ziel zichzelf hier in kan vinden. Het is een dijk van een rockplaat met een vijftig - zestiger jaren Pop sausje en Americana invloeden; maar dan wel een uit het koude noorden. Perfect dus voor deze immer voortdurende winter…

Back down the mountains again…




Back down the mountains again…

We zijn weer terug; jammer genoeg. Wat zijn die bergen toch verslavend… Maar goed; volgend jaar dan maar weer… Allen nog een goed nieuw jaar gewenst; hopelijk vol met losse vrouwen en een trucklading drank. Laten we daarnaast de muziek niet vergeten. Mogen er wederom vele nummers uitgebracht worden die we als een ode aan de pure riff kunnen beschouwen!


Hatsikidee!