dinsdag 22 november 2011

Speedfest


Speedfest 2011


Speedfest is alweer toe aan de zesde editie van dit jaarlijks terugkerende huisfeestje van niemand minder dan het magistrale Peter Pan Speedrock. En een fantastisch festival verdient een geweldige sampler. Dus hierbij; een heerlijke dosis pure audio adrenaline!

Tracklist:

01 Gewapend Beton – Big Dumb Kids
02 Peter Pan Speedrock – The Boys Are Back
03 Black-Bone – Girls Best Friend
04 Nitrovolt – Out Of Control
05 Black Spiders – Si, El Diablo
06 Vanderbuyst Anarchistic Storm
07 The Brains – Stay
08 Fireballs – Voodoo Doll
09 Reverend Horton Heat – Caliénte
10 The Dwarves – The Dwarves Are Still The Best Band Ever
11 The Hookers – For The Master
12 Pentagram – Treat Me Right
13 Rise And Fall – Deceiver
14 Discharge – You Have The Gun
15 The Sonics – Strychnine
16 Phantom Rockers – Psycho Party
17 Orange Sunshine – Track 06
18 Monster Magnet – King Of Mars
19 Danko Jones – Rock ’n Roll Proletariat
20 Heideroosjes – Dan Zal Ik Mijn Bakkes Houwe!



zaterdag 19 november 2011

Stefan Schill – When You Were Mine


The Cover That Could XXIII

Stefan Schill – When You Were Mine


Een van de beste nummers van Prince, zo mag When You Were Mine best genoemd worden. Geschreven voor zijn Dirty Mind album uit 1980 is het een doeltreffende vertolking van een vergane liefde die maar niet wil sterven. Zijn eigen uitvoering had een typische jaren tachtig beat and synthesizer en wist daarmee niet het juiste gevoel over te brengen. Alle coverversies die volgden, uitgevoerd door artiesten als Cyndi Lauper, Ani DiFranco, Mitch Ryder, Ian Matthews en vele andere bleven dichtbij het origineel en konden daarom ook niet overtuigen. Maar nu is de definitieve versie dan eindelijk verschenen en van niemand minder dan de jonge Nederlands muziekheld Stefan Schill. Opgenomen voor de De Wereld Draait Door Recordings is het een naakte uitvoering die de ziel onmogelijk onberoerd laat. Eigenlijk wilde ze van DWDD dat hij Purple Rain of een ander bekender lied van Prince zou doen. Zijn wij allemaal blij dat hij zijn poot stijf hield en alleen mee wilde werken als hij dit nummer ten gehore mocht brengen…


vrijdag 18 november 2011

Drawers – All Is One


Drawers – All Is One
Slow Burn – 2011
Metal, Stoner, Sludge
Waardering: ****


Toulouse, Frankrijk, 2006. Vijf gasten besluiten om samen een bandje op te richten en ze weten allen in welke richting ze het willen zoeken. Stoner metal met een vleugje sludge. Zo gezegd zo gedaan en Drawers is een feit. In 2009 nemen ze hun eerste EP op getiteld This Is Oil en na een wisseling van zanger in 2010 werd in 2011 een volwaardig debuut opgenomen. All Is One is het resultaat en is precies wat de mannen voor ogen hadden; vette riffs, heftig gestamp en snelheid afgewisseld met sterke melodieen. De heren noemen als invloeden Down, Crowbar, Mastodon en Baroness. Deze bands komen ook allemaal in gedachten wanneer je voor het eerst naar Drawers luistert. Als een stelletje Neanderthalers rammen ze er twaalf nummers doorheen met niet mis te verstane precisie en brute kracht. Slechts op spaarzame momenten wordt er gas terug genomen. En waarom zouden ze ook. Drawers; keihard, gretig en in-your-face!

woensdag 16 november 2011

Kingshifter - Woes of The Abysmal


Kingshifter - Woes of The Abysmal
Self released – 2011
Rock,Hard,Stoner,Metal
Waardering: ****


Zes strakke, harde en beukende nummers. Het Amerikaanse Kingshifter hakt erin met een botte bijl en laat zeg maar een flinke indruk achter. Hun eerste EP Woes Of The Abysmal is een verzameling afgemeten heftige riffs met dito hooks en machtige drums. De vier heren moeten wel van bands als Down en C.O.C. houden; dat kan gewoon niet anders. De recht toe recht aan zware rock en metal die ze voorschotelen met toch genoeg afwisseling om nimmer te vervelen, doet geregeld aan de eerder genoemde bands denken. Toch is Kingshifter anders; het is toegankelijker en lijkt de perfecte bruggehoofd om bij de andere bands te geraken wanneer je nog niet bekend bent met dit soort fantastische muziek. Lovenswaardig is ook zanger Sprout met zijn diverse manieren van overbrenging; ruw, scherp, zuiver, raak en grof. Kingshifter; fijn bandje!

maandag 14 november 2011

Been Obscene – Night O’ Mine


Been Obscene – Night O’ Mine
Elektrohasch – 2011
Rock,Stoner,Psychedelic
Waardering: *****



Afgelopen jaar werd het album The Magic Table Dance van het debuterende Oostenrijkse Been Obscene gebombardeerd tot de nummer twee van de Ultimate Stoner HiVe Top 20 lijst van dat jaar. Opgemaakt uit 37 Ingezonden lijsten van rockfans over de gehele wereld. Nummer drie werd met een wereld van verschil verslagen en ze hadden slechts zes punten minder dan de nummer één. Dus toen bekend werd dat er dit jaar nog een opvolger zou komen, schoten de verwachtingen omhoog. En nu, zo vlak voor december worden we getrakteerd op hun nieuwe plaat: Night O’ Mine. Hierop hebben ze hun smakelijk, gladde, ruige, modderig en sappig gitaargeluid nog verder ontwikkeld. Zo ook hun bekwaamheid, structuren en hun eigen identiteit. Want op hun eerste plaat klonk het alsof dat magische woestijngeluid opeens boven in de Alpen te vinden was. Dit keer krijgen we bergachtige stoner en psychedelische tonen vanaf grote hoogte. Het is duidelijk bedoeld om eeuwenlang te blijven staan zonder te serieus te worden of te massief. Want het blijft als een rivier stromen en het voelt als een lucide kater moment waarop inspiratie en fantasie ontvlamt. The hoeveelheid plezier die er met het maken gepaard ging, is overduidelijk te horen; en op de manier de drums en de falset stem verbeterd zijn, is gewoon fantastisch. Kort gezegd is Night O’ Mine een testament voor geweldige rock en wat de pure berglucht met de ziel kan doen…


Broken Betty – The Sorry Eye


Broken Betty – The Sorry Eye
Self released – 2011
Rock, Stoner, Garage, Grunge
Waardering: ****


Het Poolse drietal dat samen in 2006 Broken Betty begon en in 2009 hun eerste titelloze EP uitbracht, heeft nu zijn eerste volwaardige plaat uitgebracht. Op The Sorry Eye zoals het album mag heten, laten ze wederom horen waar ze de mosterd hebben gevonden. Want zoals ze zelf al aangeven zijn hun voorbeelden: Melvins, Queens Of The Stone Age, Helmet, Kyuss, Mike Patton, Mondo Generator en Sonic Youth. En wat wil het geval; The Sorry Eye leent van al deze voorbeelden zeker wel bepaalde elementen. Hierdoor klinkt het misschien allemaal niet zo bijster origineel doch is het wel heerlijk te versmaden. Vooral de wat meer uitgesponnen nummers en nummers waarbij de afwijking wordt gezocht. Daarbij valt op dat hoewel de diversiteit groot is, er toch steeds meer eigen identiteit naar voren komt. Wellicht is het allemaal nog iets meer QOTSA en woestijnstoner en komen er steeds minder noise invloeden voor vergeleken bij hun eerste EP; maar daar valt dan ook alleen maar voor te applaudisseren!

Daniel Davies – Hidden Faces


Daniel Davies – Hidden Faces
Self released – 2011
Rock,Stoner,Singer-Songwriter
Waardering: ****


Daniel Davies, redder van Rich Mullins, redder van Karma To Burn en de man met een van de meeste gejaagde en emotionele stemmen van dit moment heeft zijn eerste solo EP uitgebracht. Na twee wonderschone platen met Rich Mullins en Brad Hargreaves onder de naam Year Long Disaster. En na deze te helpen versmelten met instrumentaal stoner legende Karma To Burn en zijn terugkeer te realiseren, werd het tijd voor een nieuw eigen project. Daarvoor vroeg hij drummer Jess Margera van CKY en Company Band en bassist Brad Davis van Fu Manchu hem te begeleiden. Onder zijn eigen naam heeft hij nu een vijf nummers tellende EP met de naam Hidden Faces de wereld in gestuurd. Ruimtelijker en rustiger dan het YLD werk en minder stoner doch nog steeds vervuld van een puur rock geluid. Davies laat horen een groot schrijver en componist te zijn. En een nog grotere belofte voor toekomstige platen…

woensdag 2 november 2011

Your Highness – Cults ’n Cunts


Your Highness – Cults ’n Cunts
Hammerheart – 2011
Metal, Stoner, Sludge
Waardering: ***


Op de koude herfstwind door de straten van Antwerpen zwerven heftige en machtige woestijntonen die in Amerika gebezigd zouden worden door de heren van Kyuss, Mastodon of Baroness. Maar deze mannen zijn gewoon afkomstig uit het Belgische land en luisteren met z’n vijfen naar de naam Your Highness. Hun debuutalbum Cults ’N Cunts is voortdravende en loodzwaar stampende metal plaat die je geen moment rust geeft. Brulboei Ben Baert schreeuwt zich dertig minuten in de rondte en dat zou meer afwisseling mogen hebben dan alleen het afsluitende nummer Hoogheid waarin iets minder geschreeuwd wordt. Dat overigens als hoogtepunt van de plaat mag gelden met gierende solo’s, donderende drums en strakke riffs. Misschien is de rest van de plaat niet bijster origineel; het slaat je wel ieder nummer om je oren met een snoekbaars, schol, karper of andere dode vis. Waarom ze dat doen is niet helemaal duidelijk; maar je wordt er wel knap gek van!

zaterdag 29 oktober 2011

Lonely Kamel – Dust Devil


Lonely Kamel – Dust Devil
Napalm – 2011
Rock, Blues, Hard, Seventies, Stoner
Waardering: *****


De eerste twee platen van het Noorse Lonely Kamel waren best aardig en op de bühne waren ze met een aantal bier in je kraag ook goed aan te horen. Doch spetteren of omver blazen deden ze nooit. De nieuwe plaat Dust Devil is van een heel andere orde. Deze grijpt je als een snode boosaard vanaf de eerste tonen bij de lurven om je niet meer los te laten. Losjes geïnspireerd op een vage Australische film uit 1992 staat deze boordevol puike zware blues nummers, groovy stoner en jaren zeventig hardrock. De wilde, gejaagde en overstuurde stem van zanger Thomas Brenna is hier ongelofelijk sterk en wanneer de enorm pakkende ritmes door je lijf gieren wordt je gewoonweg gehypnotiseerd. Alsof de Dust Devil je daadwerkelijk in zijn greep heeft en betoverd met geweldige riffs, donkere drums en een alles bepalende doordravende bass. Als een band zich in één jaar zoveel verbetert, weten we wel wat dat betekent… De Duivel heeft er weer een zieltje bij…

vrijdag 28 oktober 2011

Hooka Hey – Little Things


Hooka Hey – Little Things

All Tube Records/Domino Media – 2011
Rock, Seventies, Stonerpop, Blues, Folk
Waardering: ****



Het Parijse viertal Hooka Hey begon in 2006 onder de naam Sentenza And The Holsters. Maar na het vertrek van een tweetal leden vond zanger en oprichter Hugo Parrish het tijd voor een naamsverandering. Met twee nieuwe leden erbij en de naam Hooka Hey dook de band het Parijse nachtleven in om daar menig café en bar te veranderen in een donker blues hol waar slechts af en toe een dronken folkdeuntje doorheen fietste. Het titelloze 2008 album en het daaropvolgende akoestische The Country Side uit 2009 slaan daar goed bij aan. Maar gaandeweg kwamen daar steeds meer hedendaagse invloeden in voor. Denk aan een basis van Led Zeppelin en Gun Club met daarop ingrediënten van de White Stripes, Queens Of The Stone Age, Them Crooked Vultures en Black Rebel Motorcycle Club met af en toe nog een beetje van dat oude folkzout. Op de nieuwe EP Little Things wordt dit gepresenteerd als een smeuïg geheel dat schuurt en als een spetterende dame de spannende nacht in danst. Laat die volwaardige plaat maar komen; want we hebben zin in een wilde nacht…


Hooka Hey - Hush Me

donderdag 27 oktober 2011

Sex Type Thing – Checked Up By Time


Sex Type Thing – Checked Up By Time
Self released / RAIG – 2011
Rock, Hard, Stoner, Grunge, Alternative
Waardering: **


De basis voor het Russische Sex Type Thing werd al in de late jaren negentig gelegd door zanger Michael Chigidin en gitarist Pavel Voinov. Samen speelden ze al in bands als Airbag, Ty Cobb en Ebola alvorens samen in 2001 met Sex Type Thing te beginnen. Daarvan verscheen in 2009 het debuutalbum Southern Dreams From Northern Reality en nu is er het vervolg: Checked Up By Time. Hierop hoor je de alternatieve rock wortels van de jaren negentig goed terug en neigt de band erg naar de latere Nickelback variatie hierop. Doch ook Pearl Jam en natuurlijk Stone Temple Pilots invloeden komen voorbij. Zware blues riffs en logische refreinen. Checked Up By Time is geen slecht album maar erg middelmatig en nergens spannend of opzienbarend. Beste nummers is overduidelijk het afwijkende bluesy laatste nummer van de plaat: Long Way Home Blues. Wellicht heeft de wisseling in bassist en drummer een langere tijd nodig om de balans weer in het voordeel van de Russen te laten kantelen; nu leggen ze gewoon erg weinig eigen gewicht in de schaal…

dinsdag 25 oktober 2011

Ape Machine – War To Head


Ape Machine – War To Head
Self released – 2011
Rock,Stoner,Blues,Seventies
Waardering: ****


Afgelopen jaar verraste het Amerikaanse vijftal Ape Machine ons met het voortreffelijke debuutalbum This House Is Condemned. Het album was een ode aan de jaren zeventig riff en aan bands als Black Sabbath, Led Zeppelin, Deep Purple en Blue Cheer. Met hun nieuwe plaat War To Head en als kwartet gaan ze dapper verder op het ingeslagen pad. Donkere blues met psychedelische invloeden en een allesoverheersend gevoel dat er van alles op het punt staat te gebeuren. Zanger Heinze klinkt ook hier weer als de perfecte frontman met een doorrookte, opgejaagde stem en mystieke teksten die zo uit een jaren zeventig schrift zouden kunnen komen. Met een organisch momentum afgeleverd door bassist Brian True en drummer Monte Fuller hoofdknikken we negen nummers lang. Intense melodieen, snijdende riffs en solo experimenten die live tot machtige kunstwerken verheven worden. War To Head is vloeibare jaren zeventig en bovennatuurlijke inspiratie. Waarachtige rock’n roll!

zondag 23 oktober 2011

Valhall – Red Planet


Valhall – Red Planet
Hammerheart/Housecore – 2011
Stoner
Waardering: ***


Drie albums in bijna vijfentwintig jaar. Je kunt de mannen van het Noorse Valhall niet betichten ons te verstikken met een overdosis aan platen. Opgericht in 1987 bracht de band tot 1991 een drietal demo’s uit waarna een periode van veel bezettingswisselingen optrad. In 1995 was de tijd rijp voor hun eerste plaat Moonstoned en hun tweede album Heading For Mars werd twee jaar later uitgebracht. En drie jaar daarna werd Red Planet al opgenomen dat in 2009 voor het eerst verkrijgbaar werd. Maar nu via Housecore het label van Phil Anselmo wederom het licht mag zien. Red Planet is een aardige mix van stoner met doominvloeden en een voorliefde voor Sabbath riffs. Loeiende fuzzgitaren die met veel kracht een gigantisch brok groove door je strot hier duwen; of hardrock met een poppy gevoel voorschotelen en niet schuwen de psychedelica aan te boren. Een divers plaatje van een stel heren die gewoon lekker doen waar ze zin in hebben. Laten we hopen dat het niet tot 2019 duurt alvorens de vierde plaat in de winkel ligt…

maandag 17 oktober 2011

The Parlor Mob – Dogs


The Parlor Mob – Dogs
Roadrunner – 2011
Rock, Hard, Seventies
Waardering: ***


In het jaar des Heeren 2004 in een smerige achterbuurt van New Jersey besloten een vijftal vrienden een bandje te vormen. The Parlor Mob begon daarna als een malle op te treden en kreeg al snel een fantastische naam in het live circuit. Dus het hoeft weinigen te verbazen dat hun eerste album And You Were A Crow uit 2008 uitkwam bij Roadrunner. Hierna vervolgde zij hun queeste om via optredens de wereld te veroveren. Afgelopen jaar bedacht men toch een opvolger te gaan schrijven. Tijdens dat proces hield de bassist het voor gezien en duurde het even voor een nieuw lid gevonden was. Maar nu is de band weer compleet en is het nieuwe album Dogs een feit. Hierop gaat de band verder waar het gebleven is. Authentieke retro rock met een snufje hardrock en volledig geënt op de jaren zeventig. De band klinkt alleen nog meer gericht op groter publiek en gevulde stadions; groots, meeslepende en zeer radiovriendelijk… Maar of dat hiermee gaat lukken is de vraag. Het lijkt allemaal net iets te inwisselbaar…

woensdag 12 oktober 2011

Freedom Hawk – Holding On


Freedom Hawk – Holding On
Small Stone – 2011
Rock, Stoner, Doom, Metal, Classic
Waardering: *****



Op hun derde volwaardig album trekt het Amerikaanse Freedom Hawk wederom alle Black Sabbath registers open. En waar vele bands die dat proberen meteen stuk lopen, houdt Freedom Hawk op de nieuwe plaat Holding On met gemak stand. Natuurlijk dankzij gitarist/zanger T.R.Morton die qua stem wel erg in de buurt van Ozzy komt. Maar daarnaast staat een eigentijdse Iommi in de vorm van gitarist Matt Cave. Waar de band voorheen veel vergeleken werd met Fu Manchu gaat het nu minder op. Verdwenen zijn veel van de groovy, rustige, kalm aan we komen er wel stukken en daarvoor in de plaats zijn wonderschone drijvende up-tempo stukken en klassieke metal gekomen. Natuurlijk komen ook die rustige invloeden nog voorbij maar bovenal is Holding On een van de meest wonderschone ode’s aan de machtige riff van dit jaar. Schurende solo’s en lomp drumstel gebeuk; groots in ritme, structuur en intentie. ‘Looking for perfection…’ zingt Morton in Nomad; en dat lijkt gevonden…


maandag 10 oktober 2011

Japanese Voyeurs – Yolk


Japanese Voyeurs – Yolk
V2/Spinefarm/COOP
Rock, Stoner, Hard, Grunge
Waardering: ***


Haar stem houdt het midden tussen een klein zeurderig meisje, een kittige lolita en een ruige rockchick. Het is dus even wennen aan gitariste / zangeres Romily Alice van het Britse Japanese Voyeurs. Maar wanneer ze je dan gehypnotiseerd heeft met haar fluwelen scheermessen zang kun je haar alleen maar omarmen. Hoewel ze je dan waarschijnlijk wel in je ballen trapt. Het vijftal begon in 2007 en heeft nu haar eerste volwaardige album Yolk uitgebracht. Naast de oogstrelende zangeres en haar stem staat deze plaat vol met rocknummers die aan de jaren negentig refereren. Een soort mix tussen grunge, riotgrrrl punk en het iets latere stoner. Een mix dus tussen Alice In Chains, Hole, Distillers en Queens of The Stone Age. Bij vlagen wordt het nog iets steviger en af en toe ook radiovriendelijker, maar ten alle tijden is het boeiend, interessant en spannend ondanks het feit dat het allemaal niet even origineel is. Daarbij werd het ook potdorie tijd voor een nieuwe rockvixen!

Japanese Voyeurs - Cry Baby

donderdag 6 oktober 2011

Kamchatka – Bury Your Roots


Kamchatka – Bury Your Roots
GMR/Bertus – 2011
Rock, Blues, Stoner
Waardering: ***


Op hun vierde album Bury Your Roots trekt het Zweedse Kamchatka een fijn blikje jaren negentig bluesrock open dat leentjebuur speelt bij de jaren zeventig. Natuurlijk laten de drie heren hun stoner wortels ook nog af en toe doorklinken doch meestal liggen deze begraven onder pakkende gitaarlijnen en een enorm groovende zanger. Gitarist en zanger Thomas Andersson klinkt namelijk als een herboren bluesman die niet alleen de vocalen tot zich neemt omdat het moet, maar omdat hij het wil en ze opeist. Zo klinken de nummers enorm fris en luchtig zonder frivool te worden. En met wederom de hulp van ex-Opeth toetsenist Per Wiberg op Before Things Get Rough krijgen we prettige classic rock voorgeschoteld. Wellicht niet vernieuwend maar altijd verfrissend en inspirerend. Up-tempo bluesrock zonder al te veel gedoe of opsmuk; simpelweg heerlijk.

woensdag 5 oktober 2011

Backwoods Payback – Momantha


Backwoods Payback – Momantha
Small Stone/Bertus – 2011
Rock, Stoner
Waardering: ***


Heerlijk authentieke stoner in de geest van Kyuss, zo kun je de nieuwe plaat Momantha van het Amerikaanse Backwoods Payback makkelijk beschrijven. Doch vergeet je dan te vermelden dat er bij dit derde album ook een heel klein radiovriendelijk en gedragen randje aan zit en dat de plaat bovendien af en toe bol staat van de southern rock invloeden. Het overgrote deel bestaat echter uit rauwe, lompe, intimiderende, voortduwende, recht toe recht aan stoner in vrij lage tempo’s. Met een stem die zo nu en dan nog steeds naar Danzig neigt, een intonatie die aan Garcia doet denken en gruizige riffs die ook nog steeds aan Clutch doen denken is Momantha wederom een stap voorwaarts voor Backwoods Payback. Maar wel eentje waarbij overduidelijk is dat de band nog veel meer in zijn mars heeft!

dinsdag 4 oktober 2011

Night Beats – Night Beats


Night Beats – Night Beats
Trouble In Mind – 2011
Rock, Sixties, Surf, Psychedelic, Garage
Waardering: ****


Herinneringen aan jaren die helaas nooit zijn meegemaakt, psychedelische ervaringen in donkere hollen en Roky Erickson die met het puntje van zijn mes voor je oogbol danst. Er ligt geen oud bekrast vinyl van een obscure band uit de jaren zestig op de platenspeler maar een gloednieuwe rakker. Het zijn de Night Beats oorspronkelijk uit Texas maar tegenwoordig opererend uit Seattle die met hun gruizige garage rock rechtstreeks uit de ziel van het verleden weten te tappen. En hoewel ze niets toevoegen aan de experimenten uit die jaren; weten ze wel perfect hun versie van alles wat voor hen kwam uit te voeren. Schreeuwende gitaren verdrinkend in de fuzz, platte holle drums en een jankende zanger die in een juiste combinatie van lo-fi productie en krakende galm in lichtgevende kleuren voor je weg dansen. Als een geweldige droom die bij het ochtendgloren vervaagt maar de hele dag elke vezel in je lichaam laat tintelen…

maandag 3 oktober 2011

Morkobot – Morbo


Morkobot – Morbo
Supernatural Cat – 2011
Rock, Robot, Instrumental
Waardering: *****


Je ziet ze voor je; de oude vervallen fabrieken waar nog steeds rook uit komt; waar bronzen en koperen robots nog hard aan het werk zijn. Het geluid van hameren en meppen en overal uitlaten vol stoom die blazen en zuchten. Met loopbanden die uit het gelid zijn en waar elk gereedschap op de verkeerde pijp lijkt te slaan op het ritme van een vreemde, oude en vergeten maatsoort. Het nieuwe album Morbo van het Italiaanse trio Morkobot is de perfecte uitvoering van zo’n beeld en wordt live met evenveel toegewijde ijver en perfectie gebracht als op plaat. Met hun hypnotische, obscure en altijd veranderende tijdstructuren weven ze ingewikkelde en sublieme stukken chaotische jams die je gedachten in beslag nemen. Morkobot is nooit een gemakkelijke luisterbeurt geweest; maar met dit album gaan ze nog een stapje verdere en eisen ze je volledige aandacht op. De twee bassen vernauwen je aandachtgebied en laten je geconcentreerd genieten van complexe riffs en ritmische arrangementen waar de drums als een soort aftandse metronoom ze probeert in balans te houden en ze aanvult als een magnetisch beest. Dit is geen muziek voor de stille ziel; maar voor de ontevreden stoomrobot die op het punt staat zijn geest te geven en uiteen te vallen in een miljoen kleine stukken machine…

vrijdag 30 september 2011

Hermelin – Erzwo


Hermelin – Erzwo
Self released / 12Rec – 2011
Rock, Post, Ambient, Soundscape, Instrumental
Waardering: ****


Het Duitse Hermelin zou als ultiem voorbeeld kunnen dienen van het DoItYourself principe. Niet alleen nemen de vier heren alles zelf op; brengen ze alles in eigen beheer uit, ze ontwerpen ook nog alle fysieke uitingen van de band. Persen de cd’s zelf, bespuiten en beplakken ze en stoppen ze daarna in zelfgemaakte hoesjes. In 2001 begonnen onder de naam Soaked In Red als een alternatieve rockband heeft de band na zijn naamsverandering zich ontwikkeld tot een postrock formatie van grote klasse. Waar veel van deze bands zich verliezen in eindeloze soundscape composities; weet Hermelin op de nieuwe plaat Erzwo op het juiste moment er een versnelling in te gooien of de blauwe lucht te veranderen in een onheilspellende onweersbui. Op die momenten hoor je hun alternatieve rock achtergrond goed terug; maar ook tijdens de overige sfeerbeelden en delicaat geweven stukken klinkt de avontuurlijke ziel van de heren in elke noot door. Nergens wordt het te dromerig of etherisch en overal lijkt de verassing je te beloeren. Chapeau!

donderdag 29 september 2011

Herder – Herder


Herder – Herder
Bertus/Reflections – 2011
Metal, Stoner, Sludge, Doom
Waardering: ***


Groningen is de provincie waar de meeste bevingen van Nederland plaats vinden. Gewoonlijk geeft men daar de gaswinning de schuld van. Doch het lijkt me dat de vijf heren van Herder net zo goed de verantwoordelijke kunnen zijn. Snoeiharde doomcore, heftige sludge, massieve metal en een stoner groove om alles eens flink door elkaar te schudden. Denk Goatsnake, Neurosis, Crowbar, Kylesa, Eyehategod en High On Fire. Beuken en smijten met spanningsbogen om daarna als een vlijmscherp mes je op het juiste moment te doorklieven. De heren hebben dan ook al genoeg ervaring in bands als DrDoom, Rush N Attack, Aborted, Omission, Urfaust en The Devil’s Blood om dit te reduceren tot een sublieme basis. Daar overheen smeren ze dan onheilspellende gitaarlijnen, agressieve vocalen en drums die het omringende land nog verder de grond in hameren. Smerig, rauw, grof en verdomd hard. Herder is harder en daar is geen woord van gelogen!


(En met zo'n fan moet het wel een puike band zijn...)

dinsdag 27 september 2011

Wizards of Firetop Mountain – Demo


Wizards of Firetop Mountain – Demo
Self released – 2011
Stoner, Doom, Pyschedelic
Waardering: ****


Op hun eerste demo laten de Ierse makkers van Wizards of Firetop Mountain ons tien minuten lang genieten van een heerlijke mix stoner en psychedelische jaren zeventig rock met hier en daar wat kleine doom invloeden. In de lichting bands die allen deze richting kiezen, hebben de vijf heren genoeg in hun mars om zich te onderscheiden. De gitarentandem wil niet alleen schredden en riffen, nee ze weten ook wanneer één noot genoeg is. Zanger Dunchee, (die Roadburn camping gasten kunnen herinneren van een busrit vol AC/DC geschreeuw) heeft het gevoel tot in zijn tenen zitten en hoeft slechts nog enigszins te schaven aan zijn kunnen en drummer Ror gebruikt puntige punk drums op een compleet nieuwe manier. Het oude klassieke rock gevoel van de tijd waarin het allemaal gebeurde in een nieuw jasje; nu nog een volledig album om ons mee te betoveren…

Harry ‘Cuby’ Muskee 10-06-1941 - 26-09-2011


Harry ‘Cuby’ Muskee 10-06-1941 - 26-09-2011


Harry Muskee, de Nederlandse pleitbezorger van de blues, de uitermate bezielde zanger uit bittere noodzaak is gisteren op zeventig jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker. Als oprichter en frontman van Cuby + Blizzards bracht hij in de jaren zestig en erna de blues naar Nederland. In 1967 liet hij Nederland zinderen met het legendarische album 'Groeten Uit Grollo' met een jonge Herman Brood op de piano. Enkele jaren later kwamen er strubbelingen in de band en moest Harry zijn geloof belijden via andere kanalen zoals de Harry Muskee Band. Maar vanaf begin jaren negentig kreeg Cuby + Blizzards een tweede jeugd en steeg de waardering voor al het verzette werk nog meer. Het laatste studioalbum Cats Lost uit 2009 opgenomen met hulp van mede Drentenaar Daniël Lohues krijgt nog een vervolg, zij werkten namelijk in het geheim aan de nieuwe plaat Dogs Found waarvan alle nummers al af zouden zijn. Vandaag luisteren we Cuby en groeten we heer Muskee…

Back… And ready for action…



Back… And ready for action…



Drie weken lang bijna in zijn geheel afgesloten van de verdorven wereld. Geen gezoem van elektronische apparatuur met zijn schadelijke straling, slechts van een paar verdwaalde muggen en de aftandse ronddraaiende ventilator aan het plafond en bovendien genoeg ouzo, raki, metaxa en mastiha om het hele Russische leger er onder te drinken en het gezoem te laten versterven in dronken nachten vol chaos, gekte en gevaar. Drie weken lang een brandende zon boven je en genoeg vreemde avonturen om tenminste een tweetal weken je honger te stillen; altijd al willen leren hoe je een varken slacht…



Overigens schreeuwen, gillen, piepen en kwelen ze slechts een enkele keer als het mes er in gaat… Het mes erin!

zaterdag 3 september 2011

Off the grid...



Off the grid



Buiten bereik voor een aantal weken. In gevecht met moorddadige muskieten en even gevaarlijke worstelingen met uitdroging door middel van een vrachtschip vol rum… Mocht ik hier zonder al te veel kleerscheuren vanaf komen, zal ik me weer als herboren voelen, als een man met een missie en precies gestoord genoeg om er weer vertrouwen in te hebben. Precies; en dat is de enige juiste manier om met alles om te gaan. De weledele Doctor heeft ons dat met verve geleerd… En dus… Gaan we ervandoor; de wildernes in en op zoek naar hachelijke oorden die de fantasie weer laat vonken; de lust voor het avontuur laat vlammen en de vurige lust in je kloten ontsteekt!


Tot over een aantal weken!

Marant – Desert Dude Rock


Marant – Desert Dude Rock
Self released – 2011
Stoner
Waardering: *****


De vijf mannen van het Zwitserse Marant trakteert de luisteraar drie nummers lang op voortreffelijke woestijn muziek. Hun zelf geproduceerde demo EP getiteld Desert Dude Rock is een regelrechte ode aan de oorsprong van de zanderige stoner zoals we die kennen van grootheden als Kyuss. Zanger Jimmy Con Carne klinkt af en toe zelfs als John Garcia. Eindeloos gruizige riffs en een groove om je vingers bij af te likken. Dit is waar het ons aller om te doen is, probeer je hoofd maar eens stil te houden. Onmogelijk, de voortdrijvende drums en gelijkgestemde gitaren bewerken je trommelvlies vanaf het eerste moment en laat het ritme doordringen tot je ziel. Marant brengt ons stoner in al zijn glorie en doet het met verve. Hopelijk krijgen we snel een volledig album van deze heren!

vrijdag 2 september 2011

Smokescreen – The Human Condition


Smokescreen – The Human Condition
Self released – 2011
Rock, Metal, Stoner, Southern
Waardering: ****


Het Britse Smokescreen is al ruim tien jaar bezig haar reputatie als geweldige live-act te bevestigen. Ze hebben dan ook getourd met een trucklading bands waaronder Prong, Stuck Mojo en Raging Speedhorn. Na een aantal minialbums te hebben uitgebracht werd het tijd voor een volwaardig album. The Human Condition slaat hier de weg in van de zware rock en metal; denk Pantera, Prong, Down en Black Stone Cherry. Heerlijke groove met aparte intervallen, rustige momenten, stoner spervuur en brokkelige metal. De plaat heeft genoeg in de aanbieding en met de oldschool gitaarsolo’s en strakke riffs van de twee gitaristen is het eindeloos genieten. Zo ook met drummer Peter Marks die elk nummer intense kleuren geeft. En de jonge zanger Sam Loose heeft al een heerlijk gejaagde, rokerige en doorleefde stem. Al zou er aan zijn zuivere passages nog wat gesleuteld mogen worden. Hier en daar zou de productie nog iets strakker mogen, maar een kniesoor die daar over valt. Ben benieuwd wanneer de heren eens naar Nederland komen?

donderdag 1 september 2011

Red Fang – Murder The Mountains


Red Fang – Murder The Mountains
Relapse – 2011
Rock, Stoner, Metal, Seventies
Waardering: ****


Gruizig, zompig en hard gaan de mannen van Red Fang van start om daarna al snel meer luisteraar vriendelijke invloeden toe te laten. Om daarna ook alweer snel dat pad te verlaten. Zo gaat de band makkelijk over van Goatsnake-achtige sludge naar stuwende jaren zeventig rock en snel terug naar trage metal. Daarmee is Murder The Mountains een diverse plaat die geen moment verveelt. Denk Mastodon, Kylesa, Sabbath, Zeppelin, Queens of The Stone Age, Baroness, The Sword, Torche en Melvins. Met twee zangers, de een clean, de andere ruig wordt de diversiteit nog eens benadrukt. Swingende stoner afgewisseld met rokerige groove en slepende metal. Rauw, aanstekelijk en hoewel de plaat nergens echt memorabel wordt, blijft hij boeien en bovenal verassen. Want je hoort vaak weer nieuwe aspecten. Prettig plaatje van deze Amerikaanse komieken!

Hellbillies – Leite Etter Lykka


Hellbillies – Leite Etter Lykka
EMI – 2010
Rock, Billy, Country, Folk
Waardering: ***


Sinds 1990 staan de Hellbillies uit Noorwegen op eenzame hoogte in hun land wanneer het gaat over rockabilly, country rock en alles wat in het rustige verlengde mag liggen van Lynyrd Skynyrd. Dat zo’n hoogte gevaarlijk kan zijn, daar kan zanger Aslag Haugen over mee praten. Hij viel namelijk in 2009 van het podium en brak zijn polsen en nekwervels. De rest van de tour werd afgezegd en blijvend letsel werd gevreesd. Gelukkig kwam hij er helemaal bovenop en bracht het de band ook nog nieuwe inspiratie. Ze hebben voorheen nummers met verschillende Amerikaanse countryartiesten. Maar op hun laatste plaat Leite Etter Lykka uit 2010 helpen onder andere Madrugada-drummer Erland Dahlen en zangeres Benedicte Narum (de zus van het zesde lid van de band Lars Christian Narum) een handje. Tijdens hun beste momenten klinken ze als iets wat de Rolling Stones lieten liggen of de Krauss/Plant combinatie nog op moet nemen. Helaas kabbelt de rest net iets te vaak gewoon maar door. Op naar album nummer dertien…

Redcoats – Redcoats


Redcoats – Redcoats
Universal/Island – 2011
Rock, Stoner, Sixties, Groove, Blues, Psychedelic
Waardering: *****


De Redcoats zijn begonnen in Melbourne, Australië en de band bestaat uit vier vrienden die ooit muziek begonnen te maken die ze graag op de radio wilden horen maar dat geen een station wilde spelen. Om hun nummers te schrijven, trekken ze de Australische outback in en jammen urenlang achter elkaar om daarna de opnames uit elkaar te puzzelen en de beste stukken te gebruiken. Hun eerste titelloze debuut EP is dan ook een zeer divers en toch coherent geheel. Melodische rock met een heerlijk bluesgevoel en een briljante psychedelische glans die zo gestolen zou kunnen zijn uit de jaren zestig. Het valt precies tussen de algemeen geaccepteerde alternatieve rock van de radio en wazige, rokerige stoner groove dat alleen op vinyl in achteraf kroegen en bij al de mede freaks thuis mag klinken. De zanger met zijn hoge sidderende stem glijdt en filmt over het gitaargeluid als olie over water. De geest van Zeppelin en Sabbath waart hier rond; en fluistert de heren zoete geheimen in het oor…

dinsdag 30 augustus 2011

Planet 9 – Planet 9


Planet 9 – Planet 9
Jamsync – 2011
Rock, Hard, Stoner, Metal, Southern
Waardering: ****


Het Amerikaanse Planet 9 heeft er ruim tien jaar over gedaan om hun debuutalbum op te nemen. De heren begonnen namelijk al in 1999 te sleutelen aan hun aanstekelijke Amerikaanse versie van de Aussie pubrock. Hopelijk duurt het niet weer tien jaar alvorens hun tweede verschijnt aangezien de plaat bol staan van geweldige no-nonsense-rock. Een perfecte vertaling van de ontevreden en kwade gewone man die met zijn vuisten wil schudden. Met de zoon Geoff van bassist en mede zanger Rich Wilson op drums heeft de ban een strakke ritme sectie. De gitarist grossieren in machtige riffs en op het juiste moment een solo, doch nooit in overdaad. Denk Circus of Power, Black Label Society, Skid Row, Airbourne, Four Horsemen en American Dog. Typisch een band voor het donkere kroeg, racebaan en motorclub circuit. Tanden op elkaar en rock maar…

vrijdag 26 augustus 2011

Odd Nordstoga – November


Odd Nordstoga – November
Universal – 2010
Folk, Singer/songwriter, World
Waardering: ****


Ook op November het uit 2010 stammende album van Odd Nordstoga doet Madrugada drummer Erland Dahlen een duit in het zakje. Als een zichzelf wegcijferend genie zorgt hij voor de voetstappen door het roodgekleurde bos. Deze herfstachtige plaat van de Noorse zanger Odd laat de melancholie als een warme deken over je heen vallen. Nergens wordt deze treurig of triest maar eerder berustend en met een vleugje humor in de wetenschap dat er toch weer een zomer komt. Het zijn zoete tonen op wereldse folk melodieën die door je hoofd dwarrelen als vallende bladeren en zich zachtjes nestelen op je ziel. Zachtaardig, bedachtzaam en beschaafd klinken de liederen van Odd en met zijn stem geeft hij zijn weidse herfstlandschappen een huiselijk gevoel. Stook de haard maar aan, pak er een warme Glöggi bij en droom weg bij het geluid van Odd en het knisperende haardvuur…

donderdag 25 augustus 2011

DC4 – Electric Ministry


DC4 – Electric Ministry
MetalBlade/RoughTrade – 2011
Metal, Hard
Waardering: ***



Het uit Los Angeles afkomstige DC4 is een fijne metal familie aangelegenheid. De band bestaat namelijk uit de drie broertjes Duncan die ook al bij bands als Odin en Armored Saint speelden en Rowan Robertson die we kennen van zijn werk met Dio. Daarnaast doen er op de nieuw plaat Electric Ministry ook nog enkele gasten mee waarvan Dizzy Reed van Guns ’N Roses wellicht de bekendste is. Dus met dat in het achterhoofd kunnen we stellen dat het album precies datgene brengt wat je van dit ervaren groepje muzikanten kunt verwachten. Typisch Amerikaanse metal waarbij brute stukken worden afgewisseld met virtuoze passages. Electric Ministy is een duidelijk statement ten gunste van de gitaar en met zijn traditionele metal en hardrock inslag is het gewoon simpelweg genieten.


woensdag 24 augustus 2011

Desert Storm – Desert Storm


Desert Storm – Desert Storm
Self released – 2008
Rock, Stoner, Metal, Blues, Southern
Waardering: ****


Na slechts een jaar samen jammen besloot het Britse Desert Storm om hun eerste album op te nemen. Het titelloze kleinood draagt enkele nummers met zich mee die later in een verbeterde versie te horen zouden zijn om het Forked Tongues album uit 2010. Maar verder is het 2008 album nog meer groove metal en dan met een intens biker gevoel. Het is vurige testosteron metal met een alcoholische vol gas groove. Het is psychedelische blues vanuit de goot met precies genoeg gekte om je hoofd op hol te brengen. Het bezit die mysterieuze kwaliteit van lekker en logisch klinken zonder dat je snapt waarom. Zanger Matt Ryan is hier nog meer als een motor op volle snelheid aan het brullen en razen en op de zeldzame rustige momenten als een demon die zijn staart niet meer kan vinden… Ja, dit is wellicht de belichaming van merkwaardig en zonderling terwijl het precies goed en natuurlijk aanvoelt...

Desert Storm – Forked Tongues


Desert Storm – Forked Tongues
Self released – 2010
Rock, Stoner, Metal, Blues, Southern
Waardering: ***


Er zijn honderden verschillende bands en artiesten die onder de naam Desert Storm schuil gaan maar we hebben het vandaag over de Britse stoner versie hiervan. Opgericht in 2007 kunnen deze vijf muppets doorgaan als bastaard zonen van Down en Clutch die af en toe het hoofd buigen voor Kyuss en tips krijgen over blues en southern van bands als Black Crowes. Op het eerst volwaardige album Forked Tongues hoor je dat alles terug maar krijg je toch voornamelijk een heerlijk maaltje groove metal met een snufje stoner voorgeschoteld. Met heftige zang en dito massieve riffs trekken we mee door het vuige moerassige landschap. Gelukkig hebben we de nodige subtiele momenten of nog meer van het ruige metal lawaai te kunnen genieten. Het kleine minpuntje zijn echter de drums die geregeld een beetje dunnetjes over komen in de productie. Maar och; met nummers als The Jackal waarin de zanger een veelvoud aan zangstijlen hanteert kun je nooit de mist in gaan…

Odd Nordstoga – Pilegrim


Odd Nordstoga – Pilegrim
Universal – 2008
Folk, Singer/songwriter, Pop, Jazz, World
Waardering: ****



De Noorse artiest Odd Nordstoga is in eigen land een superster maar buiten de grenzen nog weinig bekend. Dit gemis is wellicht grotendeels te wijten aan het feit dat de man zijn wonderschone teksten alleen in het Noors ten gehore brengt. Zo ook op het in 2008 verschenen Pilegrim; dit maal waren de teksten echter niet van hemzelf maar van dichters / schrijvers Stein Versto en Ragnar Hovland. Zij vertellen het verhaal van een pelgrim en zijn reis. Met zoete melodieën en prachtig beschilderde muzikale landschappen ga je mee op een rustgevend avontuur dat nergens te glad of te suikerig wordt. Mede dankzij de instrumentatie van drummer Erland Dahlen, trompettist Arve Henriksen en bassist Ståle Storløkkens weet je dat er ook geregeld gevaar loert. Oorspronkelijk uitgevoerd voor een festival in 2005 te Bergen; is de opgenomen versie vele malen warmer en intens. Kippenvel gegarandeerd!


vrijdag 19 augustus 2011

Mal De Testa - Quien Lleva Las Armas


Mal De Testa - Quien Lleva Las Armas
Self released – 2011
Rock,Speed,Stoner,Metal
Waardering: *****


Het Chileense viertal Mal De Testa begon zijn opmars in het Zuid-Amerikaanse land in 2004 en bracht al snel in eigen land enkele EP’s uit. Zeven jaar later is het eindelijk tijd voor een volwaardig album. Quien Lleva Las Armes is een echte strotgrijper, een ware stormram. Het titelnummer vliegt uit de startblokken als een doldwaze stier en beukt daarna door elk obstakel heen om pas als de laatste noot wegsterft dood neer te vallen. Met een weergaloze Spaanse stem en dito energie stampen ze de ene na de andere agressieve riff eruit en drummer Nico zorgt niet alleen voor een solide basis en strak tempo; hij excelleert in fills, beuken en ruimte creëren voor de bassist die ook al van wanten weet. Tien nummers lang blazen de heren de oren van je kop zonder ook maar een moment te vervelen of zich te herhalen. Wat een plaat!

woensdag 17 augustus 2011

Admiral Browning – Battle Stations


Admiral Browning – Battle Stations
Self released – 2011
Rock, Stoner, Metal, Instrumental
Waardering: ****


Het uit Maryland in de Verenigde Staten afkomstige instrumentale trio Admiral Browning is alweer toen aan zijn vierde plaat. Battle Stations is het logische vervolg op de eerdere drie en neemt de luisteraar weer mee op een avontuur door een ongelofelijke hoeveelheid intelligente en progressieve arrangementen. Zonder hun hand ervoor om te draaien, voegen ze verschillende muziekstijlen samen om een strak en complex geheel te maken. Momenten van sludge, stoner en punk worden verwoven met space, doom en metal. Een soort wildebeest met een kater versie van Rush en King Crimson. Het zijn grommende, springerige reizen door landschappen vol sublieme ervaringen en niet geheel zonder gevaar. Alsof achter iedere rots of boom een hyena met vlijmscherpe tanden staat te wachten. Heerlijk hapje!

Hanne Hukkelberg – Blood From A Stone


Hanne Hukkelberg – Blood From A Stone
Nettwerk – 2009
Singer-Songwriter/Folk/Experimenteel
Waardering: ****


Ooit zong de Noorse Hanne Hukkelberg bij de doom metal band Funeral; nu is ze alweer toe aan haar derde solo album dat weinig met metal te maken heeft. Dankzij Madrugada-drummer Erland Dahlen, die wonderen doet met de ritmes, haar beste tot nu toe. Overigens ging Erland hier niet alleen los op een drumstel maar voornamelijk met treindeuren, huishoudelijke apparaten en fietsonderdelen. Het geweldige Bandy Riddles met zijn dwingende ritme begint klein en pakt beetje bij beetje uit, bijgestaan door een gitaarpartij die dezelfde snelle dreigende accenten aanhoudt. Mede dankzij Erland en zijn inventieve drumstel die altijd nadrukkelijk aanwezig zonder zich op de voorgrond te dringen. Tegenover al deze wonderschone en experimentele arrangementen staat Hukkelbergs subtiele, dromerige en lieflijke zang. Krakerig fijn wordt afgewisseld met heftige meerstemmigheid, mede mogelijk gemaakt door een fantastisch bereik. Zonder op hol te slaan weet Hukkelberg zowel haar zang als haar instrumenten van klein naar groots te brengen, en dat allemaal op elegante wijze. Blood From A Stone is een uiterst dynamische plaat, waarbij iedere luisterbeurt garant staat voor nieuwe ontdekkingen. Intens in al zijn subtiliteit.

dinsdag 16 augustus 2011

Dirty Tuesday – Fresh Pot


Dirty Tuesday – Fresh Pot
Self released – 2011
Rock, Stoner, Alternative
Waardering: ****


Gaan de omgeving van Utrecht en Amersfoort de Nederlandse rockvaandel van Nijmegen overnemen? Aan de Fresh Pot EP van de uit die regio afkomstige rockformatie Dirty Tuesday te horen wel! De mannen gaan verder waar bands als De Staat en Automatic Sam ophielden; verder de stoner diepte in. Daarbij de vuige en de classic rock elementen niet schuwend. Ontstaan uit regionale bandjes als Stillwater, Impact en Anemic Cinema werd er in 2009 besloten tot de naamsverandering en koerswijziging. Dankzij de winst bij een grote prijs wedstrijd werd er in 2010 begonnen aan de eerste opnames voor een album. Het resultaat mag er wezen; vier stuwende nummers die niet voor elkaar onderdoen en dankzij een puike productie zeer gelikt klinken zonder hun rauwe randje te verliezen. Een flinke doses Foo Fighters; (waaraan ook de titel te danken is?) een snufje Queens of The Stone Age en het retro gevoel dat The Answer perfect vertaald. Doe mij nog maar zo’n bakkie heren!

vrijdag 12 augustus 2011

Screaming Trees – Last Words: The Final Recordings


Screaming Trees – Last Words: The Final Recordings
Sunyata – 2011
Rock, Grunge
Waardering: ***



Last Words: The Final Recordings is een collectie niet eerder via officiele kanalen uitgebrachte nummers van de alternatieve rockformatie Screaming Trees. Veel hiervan was echter al in bezit van de fans via het Old Growth album uit 1999 en een andere collectie b-kantjes en onuitgebracht materiaal dat rondwaart op het internet. De meerwaarde van deze versie is natuurlijk het heerlijke geluid geproduceerd door Jack Endino en Barrett Martin. Het meeste van de nummers zijn opgenomen in Stone Gossard’s studio in de jaren 98/99 en dientengevolge hoorbaar is ook het gitaargeluid van Josh Homme en Peter Buck. Doch weinig sprekend; net als het merendeel van de nummers. Ze kabbelen rustig voort en lijken voornamelijk bedoeld om aan te geven dat de creatieve koek destijds gewoonweg op was. Natuurlijk klinkt Lanegan weer meesterlijk en horen we af en toe briljante riedeltjes; maar om drie verschillende ‘Dying Days’op een plaat te pleuren, lijkt me een beetje veel. Fijne plaat; maar ze vertrekken uiteindelijk niet alsnog met een knaller. Terwijl we weten dat ze zoveel beter konden…


woensdag 10 augustus 2011

Maligno – The Funeral Domine


Maligno – The Funeral Domine
Self released – 2011
Metal, Stoner, Doom, Rock
Waardering: ****


Het derde album van de Mexicaanse doomrockers Maligno verscheen online in april van dit jaar en heeft sindsdien bekeerlingen weten te bereiken over de gehele aardkloot. Na twee al zeer massieve albums die mede dankzij zang erg aan Sabbath deden denken, is het nieuwe The Funeral Domine een flinke stap voorwaarts. Meer eigen smoel; wederom dankzij zanger Luis Barjou die minder als Ozzy wil klinken en nu veel furieuzer en krachtiger zijn stem gebruikt. Zonder ook maar iets van hun oorspronkelijke groove te verliezen is dit metal met de nodige doom invloeden en een snufje stoner zoals alleen de beste ze maken. Daarbij krijgt de band nog hulp uit onverwachte hoek; folk gitaarduo Rodrigo y Gabriella doet mee op het nummer Coffin of Dreams; maar in plaats van het duo mee te nemen op een Maligno tour; gaat de band mee op de Mexicaanse akoestische folktour. (Al kennen ze elkaar natuurlijk van trashmetalband Terra Acida.) Alex Skolnick van Testament doet ook nog een haast onmerkbaar duit in het zakje op het nummer Solstice. Al met al is The Funeral Domine erg metal met bijbehorende solo’s en een vrachtboot vol zware riffs. Sterk spul dat Maligno!

Poseidotica - Cronicas del Futuro


Poseidotica - Cronicas del Futuro
Aquatalan Records – 2011
Rock, Space, Pyschedelic, Stoner
Waardering: ***


Het instrumentale viertal Poseidotica is afkomstig uit Buenos Aires, Argentinië en werd gevormd in het keerpunt jaar van 2001. Hun doel: het creëren van nieuwe muzikale landschappen in het hardere rock segment waarbij ieder afzonderlijk deel een onderdeel moet zijn van het geheel aan verschillende klimaten en donkere sferen die de luisteraar op een psychedelisch avontuur sturen vol contrasten; momenten van totale vrede afgewisseld met helse onontkoombare explosies. Een hele mondvol. Maar de heren wisten dit op elk van de eerdere twee platen met verve waar te maken. Doch op het nieuwe album Cronicas Del Futuro lijken de uitgesponnen verhalen te hebben plaatsgemaakt voor korte twitter poëzie. Helder en heerlijk concreet; maar hierdoor ook minder avontuurlijk. Maar hiermee doet het dan wel weer eer aan het futuristische concept van de digitale toekomst…

maandag 8 augustus 2011

Milkmaids – Up In Smoke


Milkmaids – Up In Smoke
Self released – 2011
Stoner
Waardering: ***


Afkomstig uit Sydney bestaat de band van deze Australische melkmeisjes uit vier heren die hun liefde voor de Palm Desert stoner met verve uitdragen. Het zijn de donkere aardse tonen van de woestijn die overheersen en die de groove van de oude meesters volgen. Hier ligt ook overduidelijk de focus op en niet zozeer op de zang; want alhoewel de zang af en toe herinnert aan een jonge Garcia en de begin dagen van Kyuss, klinkt deze toch overwegend matig. De muziek daarentegen zit puik in elkaar met vette solo’s, geweldige riffs, zwaar slepend baswerk en beestachtige drums; vooral daar waar ze oude rock ’n roll patronen volgen! Milkmaids, voor uw dagelijkse dosis stonercalcium!

donderdag 4 augustus 2011

The Quill – Full Circle


The Quill – Full Circle
Metalville/Roughtrade – 2011
Rock, Hard, Stoner, Seventies
Waardering: ****


Het Zweedse The Quill werd in 1990 opgericht en bracht hun eerste titelloze langspeler uit in 1995. Hierna volgde nog eens vier volwaardige albums waarvan het weergaloze In Triumph uit 2006 de laatste was. Dat leek haast de zwanenzang van de band te worden omdat zanger Magnus Enkwall met zijn typische stemgeluid de band verliet. Gelukkig durfde Magz Arnar het aan om zijn schoenen te vullen en daardoor kunnen we nu genieten van de nieuwe plaat Full Circle. Hierop lijkt de band qua geluid iets meer op te schuiven richting het moderne geluid van Monster Magnet en Black Label Society terwijl ze ook nog eer betuigen aan Soundgarden, Deep Purple, Led Zeppelin en The Cult. Toch lijken de jaren zeventig nooit ver weg en zelfs in gevoel meer aanwezig; het wervelt van het ‘it’s all happening’ gevoel. Gestroomlijnd en gestript van veel nonsens gaat The Quill aan de haal met het geluid van ingeblikt onweer, majestueuze riffs en klinkt Arnar rauw en psychedelische te gelijk. The Quill, terug van nooit weggeweest!

woensdag 3 augustus 2011

Los Disidentes Del Sucio Motel – Soundtrack from The Motion Picture


Los Disidentes Del Sucio Motel – Soundtrack from The Motion Picture
Deadlight Entertainment – 2011
Rock, Hard, Stoner, Southern
Waardering: ****


Los Disidentes Del Sucio Motel is afkomstig uit Straatsburg, Frankrijk en de vijf leden zijn al hun hele leven lang bezig met muziek. Maar pas sinds 2006 spelen ze samen als de zogenaamde Maverick broertjes onder de Sucio Motel naam en ook sindsdien pas met hun aanstekelijk mix van stoner vermengd met hardrock en southern. Hun eerste volwaardige album Soundtrack From The Motion Picture knipoogt naar Kyuss, neemt Queens Of The Stone Age bij de arm en danst met Dozer de nacht in om wakker te worden naast Jesse Everett Hughes en een blik blondines met lodderige ogen. Met logge ritmes en een vervreemdend Hammondorgeltje brengen ze een swingend geheel ten gehore als perfecte soundtrack voor een wazige nacht. Verschillende voornamelijk schreeuwerige zanglijnen zorgen voor een aanstekelijke diversiteit en een intrigerend schilderij. Hun liveshows zullen een gigantisch groot feest zijn!

donderdag 28 juli 2011

Jumping Jack – Cows and Whisky


Jumping Jack – Cows and Whisky
Self released – 2009
Rock, Stoner, Metal
Waardering: ****


In het Bretonse Nantes van 2005 vonden een aantal gasten elkaar in hun liefde voor rauwe muziek. Maar na verschillende pogingen iets concreets te smeden, hielden ze het in 2008 voor gezien. Een jaar later ging de zanger onder dezelfde naam verder met een nieuwe bassist en drummer. Jumping Jack springt weer als een dolle verder en neemt meteen een EP op genaamd Cows and Whisky. Als een powertrio met een voorliefde voor massieve riffs en dragende, stuwende ritmes denderen ze zes nummers lang over ons heen. Zanger/gitarist Julian Bells heeft dat prachtige rauwe schorre randje aan zijn stem en drummer Chris Dabrown beest zich een slag in het rond. Bassist Manu Redhead zorgt voor de balans en dat de twee heren elkaar terug vinden. Vette, groovy rock met de nodige stoner en metal invloeden doorkruist met wat jaren zeventig gevoel en eerlijke energieke rock ’n roll. Une whisky à votre santé!