maandag 29 november 2010

7 Weeks – All Channels Off



7 Weeks – All Channels Off
Buzzville Records – 2010
Rock/Stoner/Grunge/Metal
Waardering: ****

Het Franse 7 Weeks begon gedrieën in het jaar des heren 2006 en het zeer fijne plaatje de B(L)ack Days Ep zag het jaar erop het levenslicht en deed het vooral in eigen land zeer goed. Drie jaar later is daar het eerste volwaardige album getiteld All Channels Off. Tegenwoordig doet er een vierde man mee en klinken de heren volwassen en als een beest dat nodig op de wereld losgelaten moet worden. Met een soort postgrunge sausje blazen de mannen door het stonerlandschap en pikken hier en daar wat metal invloeden op. Denk aan een Queens of The Stone Age, Kyuss, Soundgarden en wat kleine snufjes Metallica. Dat de originaliteitprijs nergens van toepassing is, vergeet je snel wanneer de kwaliteit en de liefde voor de muziek zo overduidelijk te horen is. Gewoon recht toe recht aan vol gas rock ’n roll die constant weet te vermaken! ça peut arriver!

Roadburn


ROADBURN

Zaterdag om 10:00 CET zaten er weer genoeg mensen over de gehele wereld achter de computer om de zestiende editie van het Roadburn festival in een vijftiental minuten uit te verkopen. Dit maal niet omdat de Nederlandse regering volgend jaar de festivalkaarten met tientjes duurder zal maken. Maar gewoon omdat toen de voorverkoop van start ging. Vijftien minuten. Het wordt wederom een mooie editie. Wellicht de laatste op die locatie? Want het barst steeds verder uit zijn voegen…

vrijdag 26 november 2010

Edson – I Believe In A Thing Called Love


The Cover That Could XIX

Edson – I Believe In A Thing Called Love

I Believe In A Thing Called Love is natuurlijk de grootste hit van de Britse band The Darkness. De groep die onder leiding van Justin Hawkins in zijn eentje probeerde de hele glamrock scene weer tot leven te brengen. Helaas kwamen ze niet veel verder dan die ene echte hit en barstte de band na een tweede album finaal uit elkaar. Hierna verschenen geweldige versies van hun hit uitgevoerd door Hayseed Dixie, Lemar en Damien Dempsey. Maar die hebben allemaal iets waaruit blijkt dat de artiest het nummer niet serieus wil nemen. De versie die het Zweedse door Pelle Carlberg aangevoerde Edson echter opnam voor het Oostenrijkse FM4 compilatie album Sunny Side Up 4 is bloedserieus. Hierdoor krijgt het nummer een sereen, zoet en zachtaardig karakter zonder dat het als een trucje over komt. Wat The Darkness altijd wel leek te zijn…

donderdag 25 november 2010

The Machine – Drie



The Machine – Drie
Elektrohasch – 2010
Rock/Stoner/Psychedelica
Waardering: ****

Zonder ook maar een moment rust te nemen is het Sliedrechtse drietal The Machine sinds 2006 door het psychedelische muzieklandschap aan het stomen. Het eerste album Shadow of The Machine zag het levenslicht in 2007 en Solar Corona was een van de top albums van 2009. Toen maakten de heren al bekend dat er in 2010 een derde album uit zou komen. Het derde album is er nu en heet Drie en een vierde voor 2011 is in de maak. Wat een vorm! Zo hoort het heren; terug naar die jaren zeventig mentaliteit. Creëren, produceren; laat maar komen. Helemaal waneer de kwaliteit van de nummers zo ontzettend hoog is. En niet alleen de mentaliteit grijpt terug naar de gloriejaren; ook de muziek zelf. Nog steeds staan Jimi en Zeppelin hoog in het vaandel en zijn Blue Cheer en Colour Haze overduidelijk helden van de drie vrienden; met ditmaal wellicht iets meer hoofdknikjes in de richting van Kyuss. Psychedelische fuzz, uitgesponnen jams, strakke stoner en acidische riffs. Geweldige plaat en met zo’n stijgende lijn moet die 2011 plaat gewoon perfectie worden!

dinsdag 23 november 2010

Vishnu – Outskirts of Love


Vishnu – Outskirts of Love
Big Dipper – 2010
Rock
Waardering: ****

Het uit Tromso afkomstige Noorse vijftal Vishnu timmert al sinds 2005 hard aan de weg. Dat jaar wonnen ze het Zoom festival en het jaar erna kwam de eerste ep Lost Soul’s Church uit. In 2007 kwam daar het drie nummers tellende Lord Save Me achteraan waarna het stiller werd. Gelukkig nodigde Alex Kloster-Jensen (Ricochets, Creambabes, Kitchi Kitchi Ki-Me-O) en Frode Jacobsen (Madrugada, Kitchi Kitchi Ki-Me-O) de band uit om naar hun Malabar Studio te komen in Oslo. Hier namen ze onder leiding van de grootmeesters hun zojuist verschenen Outskirts Of Love album op. Met het verlies van het machtige Madrugada heeft Vishnu een belangrijke taak op zich genomen; ze willen namelijk graag het midden houden tussen Madrugada, Ricochets en My Midnight Creeps. Dat lukt ze aardig. Daarnaast neigen ze sterk naar 16 Horsepower en Gun Club. Dus ze weten waar ze de overheerlijke Dijon mosterd moeten stelen! Vishnu; a band to watch! … And listen to!

Fill Bloom – All Things Go By



Fill Bloom – All Things Go By
Self released – 2010
Rock/Stoner
Waardering: **

Het Alkmaarse vijfkoppige Fill Bloom bracht vorig jaar de demo ep No Kings uit en die wordt nu opgevolgt door het vier nummers tellende All Things Go By. De nummers zitten lekker in het midden van alles wat met stoner te maken heeft. Echt origineel is het allemaal niet; maar het drijft wel lekker voort op rammelende drums en deftige riffs. Opgericht in 2008 door leden van Carp. en Trunksleeve klinkt het toch voornamelijk als Fu Manchu, Queens of The Stone Age en Soundgarden die gewoon wat voor de gein aan het jammen zijn. De kwaliteit van de zojuist genoemde bands wordt namelijk niet gehaald; maar het zit er goed in dat het op een eventueel volwaardig album in de toekomst wel lukt! Dat kun je horen aan een topnummer als Beauty Seduces!

maandag 22 november 2010

Jim Carrey – Somebody To Love


The Cover That Could XVIII

Jim Carrey – Somebody To Love

Het eerste wapenfeit van de geweldige stem van de beste acteur aller tijden was wellicht zijn nummer Cuban Pete in de film The Mask. Doch zijn meest sublieme prestatie leverde hij in een van de beste films aller tijden. In het geweldige The Cable Guy zingt hij het als karaoke versie tijdens een spectaculair feest bij Matthew Broderick thuis. Het origineel is natuurlijk geschreven door gitarist Darby Slick in 1960 voor zijn band The Great Society. Doch de Jefferson Airplane uitvoering is natuurlijk de bekendste. Overige versies van bands als The Ramones en Angry Samoans zijn om aan te horen. De meest sublieme uitvoering is natuurlijk die van Jim Carrey! Overigens is The Cable Guy soundtrack ook nog eens een van de beste ooit…

Jim Carrey – Take On Me

Wederom een bewijs van de geweldige stem met het machtige bereik van Jim Carrey... Zelfs koffiebekers zijn niet veilig! Misschien zou deze bij The Cover That Could series moeten horen? That reminds... Op naar de volgende Jim Carrey post!

Bruce Springsteen – The Promise



Bruce Springsteen – The Promise
Sony – 2010
The Boss!
Waardering: *****

De legendarische nummers die The Boss opnam tussen zijn beste platen in; Born To Run (1975) en Darkness On The Edge Of Town (1978) zijn dan nu eindelijk verschenen. Door veel contractueel getouwtrek en slepende rechtzaken, mocht en kon hij in die jaren niets uitbrengen. Maar hij bleef wel gewoon door componeren, schrijven en opnemen. Enkele nummers uit die tijd zijn later natuurlijk op Darkness verschenen en daarnaast op The River, Born In The Usa en Tracks. Van de overgebleven nummers staan er nu 22 op de dubbelaar The Promise. Hieruit blijkt overduidelijk dat hij toen op de top van zijn kunnen presteerde. We horen de hits die hij aan andere artiesten doneerde; zoals Because The Night (Patti Smith), het voor Elvis Presley geschreven Fire (Pointer Sisters) en Talk To Me (Southside Johnny). Jammer alleen dat enkele nummers recentelijk nog zijn bewerkt. Hierdoor krijgen een paar liedjes zoals Someday We’ll Be Together een gladheid die Bruce geen goed doet. De overige; die waar niets tot weinig aan gesleuteld is, zijn subliem! Tel daar de twee dvd’s bij op, een live dvd en documentaire The Making of Darkness, en de remasters van Darkness On The Edge Of Town van de speciale uitgave en je hebt een product van absolute wereldklasse. Kerstcadeau anyone?

donderdag 18 november 2010

Ortega – 1634



Ortega – 1634
Self Released – 2010
Metal/Post/Doom
Waardering: ****


De vier heren van het Groningse Ortega bieden hun plaat 1634 gratis ter download aan. Daar mag veel gebruik van worden gemaakt; want het is een dijk van een plaat. Sferische passages en trage slepende riffs worden afgewisseld door dromerige golven en een beukende muzikale storm. Vergelijkingen met grootheden Neurosis en Isis gaan niet mank en het ‘zeewaardige reisavontuur concept’ van de plaat vertelt een werkelijk spannend en meeslepend verhaal. Hottdamn… En nu pas valt het Snorkel kwartje… Ik ontdekte het scheepjournaal van Kapitein Ortega in een klooster dat uitkijkt over de zee. In de ochtend van de 16de februari 1634 legde Ortega zijn schip voor anker achter een koraalrif… Enfin; de rest is een krankzinnig verhaal vol kleine onderwaterwezens niet groter dan een duim en een Toeter dat maar weinig mensen zullen geloven… Maar weet je: ik denk dat het verhaal van Kapitein Ortega best eens waar kan zijn… Laten we hopen dat de Groningse heren nog veel meer avonturen beleven!

Triggerfinger – All This Dancin Around


Triggerfinger – All This Dancin Around
Excelsior – 2010
Rock/Stoner/Blues
Waardering: *****

Op het derde studioalbum All This Dancin Around van onze Belgische Triggerfinger vrienden wordt wederom overduidelijk dat mijn onomwonden adoratie voor de heren absoluut terecht is. Het enorm strakke trommelwerk van Goossens, de stille baskracht van Bruystegem en de meesterlijke tonen, geweldige stem en het pure charisma van Block laten de plaat van de eerste tot de laatste seconde zinderen. Opgenomen in de Sound City Studio te Los Angeles onder leiding van Greg Gordon (Slayer, Wolfmother) die met open mond zat te luisteren naar de krachtige blues die de heren produceerden; is het gewoon een plaat van absolute wereldklasse. Zijn terechte favorieten All Night Long en Baby’s Got A Gun knallen uit de speakers. Maar de overige negen nummers doen er niet voor onder. Het zit allemaal zowaar nog beter en ingenieuzer in elkaar. Intens, heftig, gevaarlijk, hitsig en bovenal beestachtig goed!

Back from ma travels...

Het vliegtuig brengt je van stad naar stad binnen twee uur. De NS brengt je van Schiphol naar het zuiden in vier uur. Fijn...

vrijdag 5 november 2010

Mini Mansions – Mini Mansions


Mini Mansions – Mini Mansions
Rekords Rekords / Ipecac – 2010
Rock / Pop / Psychedelica
Waardering: ***

Het hobbybandje van een van de twee Queens of The Stone Age (minder gewaardeerde) leden die er als laatste bij kwamen, heet Mini Mansions. We hebben het dan natuurlijk over Michael Shuman die eerder bij Wires Of Fire en Jubilee speelde. Op het moment dat Qotsa zijn break nam om nieuwe inspiratie op te doen; ging Troy van Leeuwen met Sweethead spelen en Josh Homme met de befaamde Them Crooked Vultures. Het leek Shuman aardig om ook iets om handen te hebben. Hij begon toen met twee jeugdvrienden zijn aan de Beatles en de Beach Boys refererende band Mini Mansions. Met de hulp van Josh en zijn Pink Duck studio namen ze hun debuutalbum Mini Mansions op en lieten de psychedelica uit de woestijn samensmelten met die van de jaren zestig pop. Het resultaat is een waardig album dat alle psychedelische kleuren van de regenboog laat zien en er toch de nummers heerlijk hoekig en direct mee intekent. Opeens ga je heer Shuman toch in een ander daglicht zien…

donderdag 4 november 2010

Bobby McFerrin – Moondance



The Cover That Could XVII

Bobby McFerrin – Moondance

Het mooiste Van Morrison nummer naar mijn bescheiden mening blijft nog altijd Moondance. Opgenomen in 1969 in New York werd het nummer een jaar later uitgebracht op het gelijknamige album. Ruim zeven jaar later ook nog als single. Volgens Rolling Stone behoort het tot de vijfhonderd beste nummers (#226) aller tijden en behoort het tot het collectieve muziekbewustzijn van de wereld. Een standaard in jazzy verfijndheid. Niemand kan tippen aan het origineel. De Greg Brown versie is aardig en die van Jonathan Rhys Meyers (Yep, de acteur) is ook aan te horen. Maar om het dan helemaal te verkloten zoals Bobby McFerrin hier doet, is toch wel extreem erg. Waarom heeft niemand die man gestopt? Opgenomen voor zijn albumdebuut Bobby McFerrin uit 1982 waar hij als jazzvocalist de helft vulde met covers slaat het volledig de plank mis. Alleen de Ute Lemper versie komt in de buurt van de wanstaltigheid van deze afgrijselijke miskleun… Sorry Bobby; maar Don’t Worry…

dinsdag 2 november 2010

Alain Johannes - Endless Eyes




Alain Johannes - Endless Eyes


Alain Johannes met het meesterlijke nummer Endless Eyes van het magistrale Spark, opgenomen door Josh Homme in Noorwegen vlak voor het Hove Festival... Overweldigend!


Stan Ridgway – Neon Mirage


Stan Ridgway – Neon Mirage
A440 Records / Sonic Rendezvous – 2010
Singer/Songwriter
Waardering: *****

Een van ‘s werelds beste muzikale vertellers is helaas bij het grote publiek alleen bekend van de hits Camouflage en Mexican Radio. We hebben het natuurlijk over grootmeester Stan Ridgway. Met zijn new wave post punk formatie Wall Of Voodoo doorbrak de man eind jaren zeventig vele barrières; iets wat van zijn nieuwste solo plaat niet echt gezegd kan worden. Doch zich houden aan universele muzikale conventies doet hij nooit. Op zijn tiende plaat Neon Mirage schaart de man zich in het rijtje Robbins, Zevon, Williams, Kristofferson en Dylan. Tegelijkertijd plaatst hij zich daarbuiten omdat hij op de plaat zoveel verschillende stijlen muziek laat horen; iets wat alleen de immens eclectische Ridgway doet. Reggae wordt gecombineerd met jazz en country doorvlochten met surf, americana, blues en psychedelische old school wave. Dit alles om zijn kleine pentekeningen te maken; die filmische zwart-wit plaatjes waarin zijn absurde en licht morbide visie het beste tot zijn recht komt. Wederom wonderschoon!

maandag 1 november 2010

Shaking Godspeed – Awe


Shaking Godspeed – Awe
Suburban / Quadrofoon – 2010
Rock/Garage/Blues/Stoner/Psychedelica
Waardering: *****

Met hun vijf nummers tellende EP Shaking Godspeed liet het trio begin 2010 het rockfirmament op zijn grondvesten trillen. Wat een waanzinnig goede band was de conclusie van eenieder. Nu de band zijn eerste officiële plaat de wereld instuurt, zijn de verwachtingen dan ook hoog gespannen. Maar die lossen ze zonder enige aarzeling of twijfel in. Met Paul Dierssen als vervanger voor Pieter Holkenborg, welke verder wilde met zijn eigen band Automatic Sam, brengen ze gedrieën pure rock tot in zijn perfecte extremen uitgevoerd. In de basis is de op blues, garage en jamband gerelateerde muziek intelligent uitgewerkt en het geheel wordt spannend ingekleurd door heftige uitspattingen en totaal gestoorde drumfills en basloopjes. Tien nummers lang sleurt de band je mee op een waar rockavontuur om je daarna moegestreden maar voldaan achter te laten. Shaking Godspeed; ontzagwekkende verwondering!