donderdag 26 november 2009

Waldorf – Twelve Seconds To None


Waldorf – Twelve Seconds To None
PIAS – 2009
Rock/Heavy/Stoner
Waardering: ****

Het Belgische Waldorf kwam vier jaar geleden met hun eerste plaat op de proppen. Een fijne popplaat dat overloopt van de rock aspiraties. Even leek daarna de groep een vroege dood te sterven toen oprichter Wolfgang Vanwymeersch besloot zich bij The Van Jets te vervoegen. Maar nu is er dan gelukkig een tweede plaat: Twelve Seconds To None. Donker, harder, steviger met geleende invloeden van stonerrock, progrock en een stem die in veel gevallen op die van Pete Stahl lijkt. (Orquesta Del Desierto/Scream/Goatsnake) Het creëert hierdoor een hele fijne sfeer die op het ene moment gejaagd en duister klinkt en op andere wijds en vol acceptatie. De teksten die maatschappijkritisch, profetisch of een regelrechte aanval op religie vullen dit gegeven aangenaam aan. Kortom een zeer boeiende tweede plaat die bij een eerste luisterbeurt al spreekt en waarschijnlijk na meerdere draaibeurten nog veel beter wordt! Nu nog wachten op een liveconcert in deze contreien!

maandag 23 november 2009

Kapitan Korsakov – Well Hunger


Kapitan Korsakov – Well Hunger
Kinky Star - 2009
Rock/Punk/Noise
Waardering: ***


Het beste nummer van het Belgische Kapitan Korsakov is met afstand When We Were Hookers. Dit is dan ook gelijk de opener van hun debuutalbum en neemt je mee op een fijn rockavontuur. Hierbij doet het denken aan een mix van Queens of The Stone Age, Eagles of Death Metal en Elextric Six. Hierna verzandt de plaat in iets teveel noise en punk van het goede en verliezen ze het maken van echte goede songs uit ogen. Gelukkig herpakken ze zich weer bij nummer acht; The Looder. Uiteindelijk overtuigt het trio vooral door de hoeveelheid variatie die ze op een album weten te proppen. Heel fijn is het laatste nummer van de plaat dat langer duurt dan de negen ervoor met maar liefst 48 minuten en 12 seconden. Jammer dat de noise laag die hier grotendeels over de muziek heen ligt, geregeld juist de kwaliteit van de muziek lijkt te verstoren…

Them Crooked Vultures

And indeed they should be laughing! Taking the world be storm and ready to start recording their second album... Let's hope they keep this pace up and let's hope we will have the fifth or sixth album by the end of 2010!!
And what about those extra Itunes live tracks!?!

zondag 22 november 2009

Fu Manchu – Signs of Infinite Power


Fu Manchu – Signs of Infinite Power
Century Media – 2009
Stoner/Hardrock
Waardering: ****

Al bijna twintig jaar staat Fu Manchu garant voor puike platen vol gemeen lekkere hardrock en stonerrock nummers. Waar sommige bands experiment en vernieuwing opzoeken, vind Fu Manchu hetzelfde wiel elke keer weer opnieuw uit. Ook deze plaat klinkt weer ruig en beestachtig zwaar. Zeer lomp gitaar- en baswerk en een fuzzgeluid om je vingers bij af te likken. Herkenbaarheid troef en wanneer je als band eenzelfde geluid neer zet op tien albums dan weet je waar je goed in bent. In het produceren van geweldige nummers die altijd als soundtrack kunnen dienen voor warme ritjes op motor of in auto; raampje open… Biertje erbij… En cruisen zonder bestemming…

Oooh! En dan komen ook nog de Virulence demo’s (zo heette de band in de periode 85-89) binnenkort op de markt… Het wordt een zeer warme stonerwinter…

http://www.fu-manchu.com/

vrijdag 20 november 2009

Broken Records – Until The Earth Begins To Part


Broken Records – Until The Earth Begins To Part
V2 – 2009
Rock
Waardering: ****

Ze zijn tegenwoordig met z’n zevenen de heren van Broken Records, en ze komen uit het mooie Schotland. Ze maken grootse, meeslepende muziek die overloopt van de instrumentatie en bombast, en ze zijn fantastisch! Elk nummer is weer even episch en de melancholieke melodieën ontroeren op het verstikkende af. Met een intens hartstochtelijke stem schreeuwt zanger Jamie Sutherland zich tot grote hoogten. Af en toe doet het denken aan David Eugene Edwards, dat komt mede door het randje folk dat het werk van Edwards ook vaak draagt. Geweldig georkestreerd met onder andere een viool, trompet, ukelele en accordeon. Geweldig gearrangeerd waardoor de indrukwekkende plaat de luisteraar meesleurt op een emotionele achtbaan!

www.brokenrecordsband.com/

woensdag 18 november 2009

DeWolff – Strange Fruits and Undiscoverd Plants


DeWolff – Strange Fruits and Undiscoverd Plants
REMusic – 2009
Rock/Sixties/Seventies/Psychedelic/Hardrock/Blues
Waardering: ****

In 2008 werd ik blij verrast door de EP van het Limburgse drietal DeWolff en nu is er dan het volwaardige debuutalbum. Met de titel Strange Fruits and Undiscoverd Plants kun je maar een kant op: die van de wazige trips en psychedelische reizen. De muziek pas dan ook perfect bij de tijd van ontdekkingstochten en muzikale vernieuwing; dat nu nostalgisch mag heten. Jaren zestig rock zoals helden als Cream, Led Zeppelin, Deep Purple of Pink Floyd ooit liet horen. De jonge honden klinken doorleefd en het album als een zoveelste van door de wol geverfde rockgiganten. Ze zijn toch nog maar echt pas begonnen en nog erg jong; maar wanneer je instaat bent zulke fijne nummers te schrijven dan moet muziek gewoon in je bloed zitten. Minder rauw dan de EP maar zeker net zo fijn. Het kan ook moeilijk mis gaan met zoveel weelderig Hammond gebruik!

dinsdag 17 november 2009

Hello=Fire – Hello=Fire


Hello=Fire – Hello=Fire
Munich – 2009
Rock
Waardering: **

Met The Waxwings genoot Dean Fertita voornamelijk van obscure bekendheid; op het moment dat hij bij Queens of The Stone Age, The Raconteurs en Dead Weather mee ging pingelen kende iedereen zijn naam. Nu is er dan zijn eigen project Hello=Fire waarop hij veel van de vrienden waarmee hij in eerder genoemde bands speelt, heeft gevraagd een deuntje mee te spelen. Hello=Fire is dan ook een perfecte mix geworden tussen zijn hardere werk bij DW en QOTSA en de powerpop van The Waxwings. Er zitten interessante stukken tussen maar niet een nummer grijpt je bij de strot. Daarvoor mist de plaat gewoon teveel oprechte energie. Och we luisteren gewoon af en toe naar de redelijke nummers en voor de rest zetten we een van het dertigtal platen op die dit jaar uit de Rancho De La Luna familie is voortgekomen die wel ongelofelijk geweldige zijn! En Dean, waarom zo’n ongelofelijk slechte bandnaam?

http://www.blogger.com/www.hellofire.com/

vrijdag 13 november 2009

Them Crooked Vultures - Them Crooked Vultures


Them Crooked Vultures – Them Crooked Vultures
Interscope – 2009
Highly Original Rock
Waardering: *****


Een stuk of twintig nummers schreven Josh Homme en John Paul Jones samen; met af en toe hulp van Dave Grohl. Ook al was het Grohl die het project een vier jaar terug op poten zette. Het is te horen dat de heren Homme en Jones elkaar perfect aanvoelden en dat moet ook wel wanneer je de studio in loopt en als Homme zijnde tegen Jones zegt: ‘dit is wat je hoort wanneer een kapotte robot je huis opruimt.’ Waarna Jones meteen begint mee te bassen. Een ware supergroup, anders kun je het niet noemen, heeft nu eindelijk hun debuutplaat doen verschijnen. Them Crooked Vultures is een origineel juweel van dertien nummers. (Fans kunnen dus nog een stuk of zeven andere nummers in de toekomst, of live, verwachten.) Niet dat elke basloop en gitaarriff je omver blaast, doch de combinatie van de twee en de sfeer die het oproept wel. De drie lijken meesters in het oproepen van een gevoel voor avontuur en plezier. Altijd fijn wanneer een plaat dat doet. Op het ene moment leunt de muziek sterk naar Led Zeppelin (Reptiles), het andere stijgert het als Queens of The Stone age (New Fang) en af en toe krijg je een Desert Sessions trip voorgeschoteld (Interludes with Ludes). Vaker nog klinkt het als hardere en afgemaakte Zooma / Thunderthief nummers ingekleurd met Josh zijn gitaarwerk. Maar altijd krijg je die vibe mee die Homme aan zijn platen meegeeft: ‘het moet godverdomme anders zijn, het moet kunnen overleven in de woestijn.’ Dat kan deze plaat met gemak. Het rockt, het schuurt, het danst en bovenal het vermaakt!


Daarnaast nog een extra ster voor de briljante marketing strategy die dankzij de ode aan P.T. Barnum toch zeker de wereld een interessante opleving in de muziekbeleving heeft meegeven…


donderdag 5 november 2009

Creambabes



Before Madrugada came to fruition; before Alex Kloster-Jensen became a member of My Midnight Creeps; and even before Alex and his Ricochets released their three wonderous albums and four ep’s; he was part of a five-piece outfit called Creambabes. They started out somewhere around 1992 and split up in 1995. Not much of their musical legacy is still around. But four songs have been swerving around the internet for our enjoyment. After the break singer Trond Andreassen and Alex Kloster-Jensen founded Ricochets; to continue the legacy they started with the Creambabes. A bit of garage, punk, rockabilly, rythm & blues, psychedelica and pure rock!

Madrugada - Live in Amsterdam


Here is a recording of two songs by Madrugada performed on 08-11-2001 in Amsterdam; recorded by Lola Da Musica. Should anyone out there be in possesion of the entire recording; be it audio or video! It would be much appreciated!! A buddy has been looking for it for ages; and I since I learned of its existence!



[2001-11-08] Live in Amsterdam - Lola Da Musica 2002-01-09.rar

woensdag 4 november 2009

Nick Oliveri - Death Accoustic


Nick Oliveri – Death Accoustic
Impedance – 2009
Rock/Punk/Accoustic
Waardering: ****

Hoewel grote vriend Oliveri al enorm veel albums op zijn naam heeft staan, gebeurde het altijd in dienst van een andere band of zijn eigen Mondo Generator. Nu is er zijn eerste officiële soloplaat: Death Accoustic. (Tenzij de EP Demolition Day die zowel onder de naam Mondo Generator als Nick Oliveri verkrijgbaar is, wordt meegeteld.) Op Death Accoustic komen eigen nummers aan bod en nummers die we kennen van bands waar hij bij speelde zoals Kyuss, Queens of The Stone Age, Moistboyz en The Dwarves. Maar ook punklegenden als GG Allin, The Misfits en Raw Power krijgen hun verdiende eer. Alle nummers worden in een akoestische vorm en met typische maniakale schreeuw gebracht en geven duidelijk weer hoe Oliveri in het leven staat. Vaak dronken, altijd glimlachend, met een punk hart en met slaap als de enige vijand. Stiekem laat hij wel horen dat hij een geweldige muzikant is (luister eens naar Hybrid Moments) en niet slechts een karikatuur van zichzelf. Op dit moment tourt hij door Europa en op 24 t/m 26 november in hij in Nederland. Tijd voor een biertje zou ik zeggen…

Old Mayor - Old Mayor


Old Mayor – Old Mayor
Paradigms – 2009
Doom/Metal/Core
Waardering: ***


Ze zijn slechts met zijn tweeën, de heren van Old Mayor. Hoe deze Britten het dan voor elkaar krijgen om zo’n overweldigende muur van geluid neer te zetten is mij een raadsel. De band neemt je mee op een reis in het ondergrondse, daar waar de mythologische gedrochten de dienst uit maken en het hellevuur de voeten verwarmt. Het experimentele doomgeluid vermorzelt de luisteraar bij kans en de gekwelde zanger schreeuwt zijn longen constant aan gort. De korte momenten van rustige introspectie maken snel plaats voor de duistere en bedreigende tonen. Het meest indrukwekkende komt van het feit dat naast de weinig instrumentatie de band kans ziet om elke riff tot zijn koude essentie terug te schroeven. Leuk voor de fans dat het kleinood maar in een beperkte oplage zal verschijnen. The vinyl-trap, so to speak…

dinsdag 3 november 2009

Them Crooked Vultures - Mind Eraser (No Chaser)


Them Crooked Vultures - Mind Eraser (No Chaser)
Another official single before the album gets here!