donderdag 31 december 2009

Numero UNO



Numero 1

Ook hier is meneer Homme aanwezig; en niemand kan om deze band heen. De meest besproken band van de tweede helft van 2009. Terecht gaan ze er vandoor met de gouden plak. Niet dat elke basloop en gitaarrif je omver blaast, doch de combinatie van de twee en de sfeer die het oproept wel. De drie lijken meesters in het oproepen van een gevoel voor avontuur en plezier. Met de belofte van een tweede plaat en misschien een vijfnummers tellend EP; wordt 2010 misschien wel net zo’n fantastisch muziekjaar als 2009 was. Want alleen al met de geweldige Rancho De La Luna releases van afgelopen jaar valt een top 10 te vullen! Daarnaast zijn er nog eens een dertigtal platen die vochten om in de top 10 te komen… Maar de onmiskenbare nummer 1 is de band samengesteld uit Dave Grohl, Josh Homme en John Paul Jones. Met een ere vermelding voor Alain Johannes! Dank heren; voor de meesterlijke plaat!


Them Crooked Vultures – Them Crooked Vultures



dinsdag 29 december 2009

Numero 2



Numero 2


Wanneer Josh Homme met zijn magische handen de weg wijst of een in ieder geval aanwijzingen geeft om bij ‘het kruispunt’ te komen; weet je dat je een geweldig avontuur tegemoet gaat. Dankzij die hulp is dit album een pronkstuk van typische nummers geworden die zowel de heerlijk hoekige riffs en puntige hooks in zich hebben alsmede breed uitgemeten swingende rocksongs. Bovenal geeft het album aan waar de band zich bevindt op de weg en dat ze de juiste afslag hebben genomen. Daar is de zanger zelf ook het meest verguld over; hij kan niet wachten tot de volgende plaat er is. Ik ook niet!


Arctic Monkeys – Humbug




Numero 3



Numero 3



Zanger van een van de beste bands aller tijden die noodgedwongen zich nu de band niet meer bestaat op zijn solocarrière moet storten. Waar eerdere solo album veel folkinvloeden hadden en weinig weg van zijn oude band. Doet dit derde album het hart van de liefhebber harder kloppen. Het rockgehalte ligt veel hoger en zijn warme kastanje bruine stem is in topvorm! Een geslaagd eerste album na het jammerlijke verlies van Madrugada.


Sivert Hoyem – Moonlanding



maandag 28 december 2009

Numero 4



Numero 4


Op nummer vier staat een levende legende en produceren van een ongelofelijke hoeveelheid geweldige albums. Hij staat bekend als ontdekker van Kyuss, mede creëren van het geluid van Queens of The Stone Age en als ‘Godfather’ van de stoner/desert rock. Zijn eigen band bestaat al sinds 1981 en daarmee bracht hij dit jaar zijn zesde studioalbum uit. Een meesterwerk van magisch realistische muziek en een waar huzarenstukje als hypnotiserende zanglijnen.


Masters of RealityPine / Cross Dover



zondag 27 december 2009

Numero 5



Numero 5


Een plaat die bij elke luisterbeurt beter wordt en je steeds verder mee de diepte in sleurt. Het volwaardige debuutalbum van dit Nederlandse viertal staat bol van perfect uitgevoerde psychedelica, stonerrock, no-nonsense-rock en free rock. Alle kan en alles klopt! Drinken en verzuipen met…


Hooghwater – Echos



zaterdag 26 december 2009

Numero 6



Numero 6


Over de volgende act kunnen we heel kort zijn; de beste show van Roadburn 2009 en een weergaloos album dat naadloos aansluit op hun vorige plaat. Een waanzinnig sterke mix van stoner, sludge, metal en psychedelica waarbij de composities technisch zo sterk in elkaar zitten dat ze tegen het symfonische en progressieve aanscheuren.



Baroness – Blue Album






vrijdag 25 december 2009

Numero 7



Numero 7


Vooral de onbekendere acts hebben dit jaar enorm weten te boeien. De vier Amerikaanse heren van de volgende act maken logge, zware, apocalyptische, bluesy, stoner en psychedelische rock van de bovenste plank en kunnen zonder moeite de strijd aan met grote namen als Black Sabbath, Blue Cheer en Led Zeppelin. Het viertal uit Buffalo heeft de muzikale magie van weleer gevonden en tot in de puntjes uitgevoerd.



Chylde – Now It Can Be Told



woensdag 23 december 2009

Numero 8


Numero 8


Kroatië staat niet te boek als het meest geweldige land wanneer het aankomt op nieuwe acts die het buiten de landsgrenzen goed doen. Deze vier jonge honden kunnen daar verandering in gaan brengen. Een goed doordacht album met nummers die het goede hebben gejat van Kyuss en Colour Haze en daarbij een zanger hebben gezet die af en toe aan een jonge Cornell doet denken. Strakke stoner riffs met af en toe een uitstapje naar iets psychedelisch.


Cojones – Sunrise




Numero 9

Numero 9

De plaat was de eerste verassing van het jaar; in januari brachten deze Noord-Ierse rockers me volledig van mijn stuk met hun onmenselijk drumwerk en ongelofelijke baspartijen. De complexe teksten en bezwerende goede zanger geven de nummers een magisch tintje. Nergens verzanden de avonturen in ritmes en melodieën in gefriemel of gepiel; en dankzij de perfecte balans tussen de verschillende instrumenten klinkt het allemaal als een geweldig geheel!

Therapy? – Crooked Timber


dinsdag 22 december 2009

Numero 10 - Musical Mojo Top 10 2009



Numero 10

Op nummer 10 van de Musical Mojo top 10 van 2009 staat een band die met zijn aanstekelijke feestmuziek elke traan in een grijns kan veranderen. Geweldige Balkan, Punk en Americana invloeden in een smeuïge rock verpakking. Geen hond kan hier stil bij blijven staan! Het internationale viertal ligt een rumoerig en succesvol muzikantenbestaan in het verschiet!

The Penny Black Remedy – No One’s Fault But Your Own





maandag 21 december 2009

Low Point Drains – Low Point Drains



Low Point Drains – Low Point Drains
Self released – 2004
Rock/Garage/Trash/Blues
Waardering: ***


Met zijn drieën zijn ze tegenwoordig; maar ten tijden van deze self released, self titled plaat waren ze geloof ik nog met zijn tweeën. Low Point Drains afkomstig uit het machtig mooie Hellevoetsluis; waar toch echt geen ene flikker te doen is. Goed; Brouwersdam ligt er niet al te ver vandaan mocht je van kitesurfen houden. Verder kun je er maar beter wegblijven. Tenzij Low Point Drains toevallig speelt! Wat een rauwe energie en ontzettend gruizend geluid. Tempo erin houden en door stampen; is het devies! Ruige, opwindende garagepunkbluesriffs die arrogant en verkwistend overtuigen! Ook dit drietal moeten we live gaan zien!

The Stilettos – Fuck It, Rock It



The Stilettos – Fuck It, Rock It
Tocado Records – 2009
Rock/Punk/Garage
Waardering: ***

De energie en urgentie van de oude Stooges gemixt met een grote verscheidenheid aan invloeden. Met zijn drieën staat het Nederlandse The Stilettos garant voor een smerige potje rock ’n roll; met de nadruk op smerig. Gelukkig zijn de gitaren vlijmscherp en de drums dof en strak; zodoende de vloer aan te vegen en de smerigheid tot een aangenaam niveau te houden. Fijn dat er in Nederland zo’n band rondloopt. Dat ze niet eerder op mijn radar verschenen zijn, is een vreemd en misschien wel gewelddadig gegeven. Furieus lekkere plaat! Snel eens opzoeken in een of andere oud aftands zaaltje waar de muren zweten en het bier lauw is… Heerlijk!

Euroboys – Jet Age


Euroboys – Jet Age
Virgin Records – 2002
Surf/Rock/Roll
Waardering: ***


Begin jaren negentig onstond in Noorwegen de band Kåre And The Cavemen; de band had er patent op enorm veel verschillende stijlen muziek te spelen. Toen in 1997 hun eerste langspeler op de markt kwam, verbaasde het vriend en vijand dat hij zomaar doorstootte naar een hoge hitlijst notering. Het was immers volledig instrumentaal en in grote lijnen een hommage aan jaren zestig, zeventig en tachtig films en series. Zo klinkt de muziek dan ook, surf, Hawaii, Dick Dale en rock’n roll uit de vroegste periode. Een album dat ooit nog eens door Quentin Tarantino ontdekt gaat worden! Ook hier was Knut Schreiner de drijvende kracht! De band naam werd overigens veranderd in Euroboys nadat men de naam had gekozen voor albumuitgaven buiten het Noorse thuisland. Dit is dus de 2002 versie onder die naam met twee extra nummers en Jet Age is dit jaar trouwens heruitgebracht met een zestal extra tracks van een aantal ep’s en andere albums.
www.myspace.com/kreandthecavemen

Euroboys - Long Day's Flight Till Tomorrow



Euroboys - Long Day's Flight Till Tomorrow
Man’s Ruin – 2000
Surf/Rock/Psych
Waardering: ****


Dit album van de Euroboys is zo mogelijk nog eclectischer. Wederom een hommage aan de film en televisiemuziek van de eerdere jaren, en een ware psychedelische ervaring. Man’s Ruin sotnd altijd al bekent het neusje van de zalm uit te geven; en ze ontdekten dus ook de Noorse zalm. Vaak weids en galant en nog vaker over de top retro pop en perfect voor de soundtrack van een film die nooit heeft mogen verschijnen. Een van de weinige nummers met zang Filadelfia is een wonderschoon compositorisch hoogstandje! Catchy en een nummer dat veel meer aandacht verdient dan het ooit heeft mogen krijgen! Wat is Knut ‘Euroboy’ Schreiner toch een fantastische gitarist!! Zonnig, warm en opzwepend!

zaterdag 19 december 2009

Hærverk – Produkt av 70

Hærverk tijdens de Alarmprisen in 2007

Hærverk – Produkt av 70 ook verschenen als Stengt pga hærverk
Torpedo Plater – 1980
Punk
Waardering: ***

Hærverk betekent in het Noors ‘Vandalisme’ en stond aan het begin van de DeathPunk revolutie die in Oslo, Noorwegen op het punt stond te beginnen. Ze brachten slechts een 7 inch uit en stonden daarnaast nog op enkele compilatie albums. Zanger Harald Fossberg werd later een periode zanger bij Turbonegro. In 2007 kwamen ze nog twee maal bij elkaar om een optreden te verzorgen op het Alarmprisen gala en ter ere van publicatie van een boek over de Noorse Punk.
Gewoon fijne platte punk met een tikkeltje garage uit de begintijd van de Noorse stroming; een lekker raggen zonder al enige opsmuk. In hun thuisland staan de ze dan ook alom bekend als de grondleggers van waar Turbonegro later mee aan de haal ging…



http://www.mediafire.com/?jxkbj2muyqz

Black Diamond Brigade – Black Diamond


The Cover That Could – VII

Black Diamond Brigade – Black Diamond
Universal Music – 2003
Rock/Metal/Punk/Tribute
Waardering: ****
Black Diamond Brigade is een supergroep in de beste zin van het woord. Helaas hebben ze slechts één optreden gegeven en één nummer opgenomen. Het was namelijk een supergroep ter ere van een Kiss Tribute album. De leden werden bij elkaar gescharreld uit voornamelijk Noorse metal en punkbands maar ook Billy Gould van Faith No More was van de partij. De overige leden bestonden uit zanger Torgny Amdam van Amulet, Sigurd Wongraven van onder andere Satyricon op bass, keyboards en als achtergrondzanger. Op drums hadden we Tarjei Strom van de Ralph Myerz & The Jack Herren Band. Maar deze post is in ere van Knut Schreiner van het alom geroemde en ongelofelijk fantastische Euroboys en Turbonegro! Op de maxi single die naast het tribute album werd uitgebracht staan twee bijna identieke versie van het kiss nummer Black Diamond en de videoclip. Met zoveel geweldenaars kan Kiss wel inpakken. Laat die Sonic Boom tour maar zitten en haal de Black Diamond Brigade terug!!!


donderdag 17 december 2009

Crappydog – Sure Aint Getting Any Younger


Crappydog – Sure Aint Getting Any Younger
Oily Smoke/ Sonic Rendezvous – 2009
Blues/Rock/Garage
Waardering: *****

De ramshackle blues, donkere steegjes, open riolen en drankholen die van oude littekens bijna uit elkaar vallen en amper beschutting bieden wanner het regent. Crappydog is de perfecte soundtrack voor dat gegeven. Het rammelt en het schuurt en wil nergens gladgeschoren of netjes in gelid vallen. Dit is ruige woeste blues zoals het in Nederland niet vaak gehoord mag worden. De man achter dit project is Erik Vandenberghe en heeft al veel rauwe blues op zijn naam staan; maar dit album slaat alles. De bescheten klanken uit de mishandelde instrumenten zijn puur, gedreven en betoverend mistroostig. Een ongelofelijk fijne plaat; zeker zo rond kerst voor de eenzame ziel die zoekt naar soelaas of pure blues met een beklemmende sfeer die doet denken aan het beste wat uit de Mississippi Delta kwam toen er nog voodoorituelen en zwarte magie aan de orde van de dag waren. Perfecte muziek voor de wanhopige dromer en glorieuze verliezer!
(Papagaai op een stokje... Check de myspace voor een geweldig filmpje...)

woensdag 16 december 2009

Them Crooked Vultures - Live in Cologne 8-12-09

Them Crooked Vultures - Live in Cologne 8-12-09


No One Loves You, And Neither Do I
Dead End Friends
Scumbag Blues
Elephants
Highway One
New Fang
Gunman
Bandoliers
Mind Eraser, No Chaser
Caligulove
Interludes with Ludes
Spinning in Dafodils
Reptiles
Warsaw








maandag 14 december 2009

Year Long Disaster


Black Magic, All Secrets Revealed


Since Karma To Burn have succesfully reunited and are even working on new material, I feared fo the continuation of Year Long Disaster. The band that brought both Rich Mullins and Daniel Davies in from the gutter and out on the road again. Making beautiful music with haunting reverence... Luckily there is no need for fear! The guys are in a studio recording the follow-up album to their 2007 self titled record. This one will be called: Black Magic, All Secrets Revealed... On their site you can download the first track 'Show Me Your Teeth' for free!!

Dead Heroes Club – A Time of Shadow


Dead Heroes Club – A Time of Shadow
ProgRock Records – 2009
Rock/Progressive/Symphonic
Waardering: ***

De harten van fans van Marillion of supergroep TransAtlantic moeten zeker bij het horen van het Ierse Dead Heroes Club sneller gaan kloppen. De band is enorm plichtschattig aan beiden bands met uitstapjes naar de andere grote jongens zoals Genesis, Pink Floyd, Rush en Yes. Progressive, Symphonic rock van de bovenste plank. Grootse muziek gemaakt om in te zwelgen en op mee te deinen. Op alle vlakken kwalitatief hoogstaand; het enige wat de plaat een beetje mist is die verdommese x-factor. Nergens wil het album echt beklijven. Op alle vlakken hoogstaand materiaal, maar het komt allemaal zo bekend voor. Fijne plaat maar zal snel voor eerder genoemden ingewisseld worden, toch is het haast zeker dat alle progliefhebbers hiervan zullen smullen…

vrijdag 11 december 2009

Hooghwater – Echos

Hooghwater – Echos
Quadrofoon/Suburban
Rock/Stoner/Psychedelica
Waardering: *****

Was de Hooghwater EP uit 2008 al een wonderschone openbaring; het volwaardig album Echos blaast een ieder gewoon omver! Rauw, puur en tegelijkertijd gaaf en glansrijk. Een album vol nostalgisch klinkende jaren zeventig psychedelica, pure stonerrock en no-nonsense-hardrock. Stampende stonernummers als Electric Ghost en weidse juweeltjes als Keelhauling worden afgewisseld met toegankelijk Chaos In Its Heart en vuig rockend DQ. Een waar genot voor de avontuurlijke luisteraar. Zoals gezegd klinkt het geheel nostalgisch maar het zwelgt er niet in en probeert het vernieuwend te zijn zonder het te willen zijn. De combinatie van dit alles culmineert in een prachtig album van de meest geweldige bandnaam sinds tijden: Hooghwater. Het enige hele kleine minpuntje is dat een meesterwerk als het nummer Echos en het gelijknamig album gewoon altijd te kort duurt!

Steel Panther – Feel The Steel


Steel Panther – Feel The Steel
Universal
Metal
Waardering: ****

Er wordt gewoonweg niet genoeg gelachen in de Metal; al die serieuze teksten over de dood, moord en lieve moeders, die door de langharige gebezigd worden. Het is toch zonde. Gelukkig is daar Steel Panther die in de muzikale traditie van Motley Crue de meest melige en erg grappige teksten ten gehorde brengt. Zowaar bijna elk nummer gaat over een of andere sexgerelateerde bezigheid, handeling of hulpmiddel dan wel gevolg. Al sinds het jaar des heren 2000 staat deze hairmetal band vol overgave parodieën in de stijl van Tenacious D op het podium te verkondigen. Voorheen stond de band onder andere bekend als Danger Kitty en Metal Skool. Voer genoeg dus voor hilarische vergelijkingen. Leuk ook dat Justin Hawkins (The Darkness), Corey Taylor (Slipknot) en Scott Ian (Anthrax) een duit in het zakje doen. Maar muzikaal staan de heren wel hun mannetje! Het zit allemaal fantastisch volgens de old skool metal tradities in elkaar! Dus: Death To All But Metal!

Top 5 - Slechtste albums van 2009


Als eerste enkele woorden over de top vijf slechtste albums van 2009. Er zijn natuurlijk nog legio even erge albums of artiesten die kapot geschoten moeten worden; maar we houden het hier tot een vijftal. Een vijftal die beter had moeten weten, waar meer van werd verwacht of waar niemand van snapt waarom ze überhaupt een plaat uit hebben mogen brengen…

Van vijf naar numero uno!



5. Moby – Wait for Me.


Het ergste van de hele plaat is dat het er met een enorm dikke laag bovenop ligt; zijn poging de succesnummers van weleer te herhalen. Er zit niet een nummer tussen dat ook maar een heel klein beetje nieuw of interessant is…







4. La Roux – La Roux


Met zijn onoverkomelijk aanstellerig elektropop maakt het duo La Roux de luisteraar onmogelijk om niets dan haat en afkeer te voelen. Gelukkig reserveer ik geweld jegens artiesten voor slechts een van de vijf; anders waren deze muppets ook aan de beurt!













3. Esmée Denters – Outta Here


Wat hadden we allemaal een hoop dat zij anders zou zijn. Dat zijn namens Nederland de wereld zou veroveren met aanstekelijke en originele popmuziek. Helaas; het liep anders. Nietszeggende urbanpoptroep van de onderste plank. Ook van Timberlake hadden we meer verwacht…













2. The Boney King of Nowhere – Alas My Love

Hier komt het geweld. Mocht ik dit heerschap en zijn begeleiding ooit tegen komen dan krijgen ze toch zeker een aantal rotschoppen. Hoe kan het zijn dat dit soort ongeïnspireerde kutbagger de wereld in wordt geholpen terwijl er nog zo veel bands rondlopen die wel fatsoenlijke muziek maken. Een heel slap aftreksel van al zijn zogenaamde invloeden. Gelukkig ligt de cd al een heel aantal maanden op de vuilnisbelt meeuwen te irriteren…

EN OP NUMMERO UNO!


1. Chris Cornell – Scream

Een van de beste zangers van deze eeuw komt op de proppen met de meest triviale rotzooi van het jaar. Terwijl hij gewoon een bandje om zich heen had kunnen zoeken om een redelijke, goede tot zeer goede plaat te maken. Maar nee; hij gaat met urbanpoprotzooiproducer Timbaland om de tafel zitten om zijn ‘popmeesterwerk’ te maken. Wat een eeuwige zonde! Het heeft maanden geduurd alvorens er weer normaal naar Soundgarden en Audioslave geluisterd kon worden! Bedankt muppet!

donderdag 10 december 2009

Danny Vera – Pink Flamingo


Danny Vera – Pink Flamingo
DVSL/Coast to Coast – 2009
Singer/Songwriter/Americana
Waardering: ***

Drie albums lang kwam Danny ‘De Nederlandse Chris Isaak’ Vera over als een commerciële zanger die zijn eigen stijl nog niet had gevonden of misschien niet eens zocht. De albums waren niet zonder kwaliteit, maar spetterend waren ze zeer zeker niet. Op zijn vierde en nieuwe plaat Pink Flamingo lijkt het zowaar te gaan lukken. Hiervoor heeft hij het koude Nederland achter zich gelaten en is hij in Nashville in de Hilltop Recording Studios neergestreken. Met louter geweldenaars om zich heen, lukte het om in vier dagen een volwaardig en zeer fijne luisterplaat te produceren. Veel singer/songwriter nummers met een randje Americana en vooral eindelijk dat eigen geluid! Jammer dat op mijn versie het nummer waar hij nu echt mee door lijkt te breken niet te vinden is… Headin’ for The City… (Je weet wel, van die kabouter in de reclame!)

De Kabouter Live bij 3FM



woensdag 9 december 2009

Turbo Fruits – Echo Kid


Turbo Fruits – Echo Kid
PIAS/Ark – 2009
Rock/Garage/Punk/Indie
Waardering: ***

Het Amerikaanse Be Your Own Pet kon mij nooit echt bekoren dus toen in 2008 bekend werd dat de koek op was, plenkte ik geen traan. Een jaar ervoor had bandlid Jonas Strein van zich laten horen via zijn project Turbo Fruits. Dat debuut klonk voornamelijk als een rommelige collectie ideeën zonder enige vorm van terughoudendheid. Het zojuist verschenen Echo Kid zit vele malen beter in elkaar. Een stukje rammelpunk en een snufje garagerock maken het album een aangename verassing in deze donkere decembermaand. Rauw en ruig maar ook aanstekelijk en met af en toe een haast onontkoombare meezinger. Topnummers als Broadzilla, Sadie en Dear Moses zouden zo terechtkunnen bij The Strokes en The White Stripes. (Vandaar de deal met Fat Possum?) Feest muziek voor dronken nachten en donkere kraakpanden!

Top 10 - 2009


Vanaf 22 december elke dag een plaat uit de Musical Mojo Top 10 van 2009. Beginnende op die dag met nummer 10 natuurlijk en aftellend naar nummer 1 op 31 december. Wat een sensatie! Puntje van je stoel!
Tot die tijd komen er ook andere lijstjes...

donderdag 26 november 2009

Waldorf – Twelve Seconds To None


Waldorf – Twelve Seconds To None
PIAS – 2009
Rock/Heavy/Stoner
Waardering: ****

Het Belgische Waldorf kwam vier jaar geleden met hun eerste plaat op de proppen. Een fijne popplaat dat overloopt van de rock aspiraties. Even leek daarna de groep een vroege dood te sterven toen oprichter Wolfgang Vanwymeersch besloot zich bij The Van Jets te vervoegen. Maar nu is er dan gelukkig een tweede plaat: Twelve Seconds To None. Donker, harder, steviger met geleende invloeden van stonerrock, progrock en een stem die in veel gevallen op die van Pete Stahl lijkt. (Orquesta Del Desierto/Scream/Goatsnake) Het creëert hierdoor een hele fijne sfeer die op het ene moment gejaagd en duister klinkt en op andere wijds en vol acceptatie. De teksten die maatschappijkritisch, profetisch of een regelrechte aanval op religie vullen dit gegeven aangenaam aan. Kortom een zeer boeiende tweede plaat die bij een eerste luisterbeurt al spreekt en waarschijnlijk na meerdere draaibeurten nog veel beter wordt! Nu nog wachten op een liveconcert in deze contreien!

maandag 23 november 2009

Kapitan Korsakov – Well Hunger


Kapitan Korsakov – Well Hunger
Kinky Star - 2009
Rock/Punk/Noise
Waardering: ***


Het beste nummer van het Belgische Kapitan Korsakov is met afstand When We Were Hookers. Dit is dan ook gelijk de opener van hun debuutalbum en neemt je mee op een fijn rockavontuur. Hierbij doet het denken aan een mix van Queens of The Stone Age, Eagles of Death Metal en Elextric Six. Hierna verzandt de plaat in iets teveel noise en punk van het goede en verliezen ze het maken van echte goede songs uit ogen. Gelukkig herpakken ze zich weer bij nummer acht; The Looder. Uiteindelijk overtuigt het trio vooral door de hoeveelheid variatie die ze op een album weten te proppen. Heel fijn is het laatste nummer van de plaat dat langer duurt dan de negen ervoor met maar liefst 48 minuten en 12 seconden. Jammer dat de noise laag die hier grotendeels over de muziek heen ligt, geregeld juist de kwaliteit van de muziek lijkt te verstoren…

Them Crooked Vultures

And indeed they should be laughing! Taking the world be storm and ready to start recording their second album... Let's hope they keep this pace up and let's hope we will have the fifth or sixth album by the end of 2010!!
And what about those extra Itunes live tracks!?!

zondag 22 november 2009

Fu Manchu – Signs of Infinite Power


Fu Manchu – Signs of Infinite Power
Century Media – 2009
Stoner/Hardrock
Waardering: ****

Al bijna twintig jaar staat Fu Manchu garant voor puike platen vol gemeen lekkere hardrock en stonerrock nummers. Waar sommige bands experiment en vernieuwing opzoeken, vind Fu Manchu hetzelfde wiel elke keer weer opnieuw uit. Ook deze plaat klinkt weer ruig en beestachtig zwaar. Zeer lomp gitaar- en baswerk en een fuzzgeluid om je vingers bij af te likken. Herkenbaarheid troef en wanneer je als band eenzelfde geluid neer zet op tien albums dan weet je waar je goed in bent. In het produceren van geweldige nummers die altijd als soundtrack kunnen dienen voor warme ritjes op motor of in auto; raampje open… Biertje erbij… En cruisen zonder bestemming…

Oooh! En dan komen ook nog de Virulence demo’s (zo heette de band in de periode 85-89) binnenkort op de markt… Het wordt een zeer warme stonerwinter…

http://www.fu-manchu.com/

vrijdag 20 november 2009

Broken Records – Until The Earth Begins To Part


Broken Records – Until The Earth Begins To Part
V2 – 2009
Rock
Waardering: ****

Ze zijn tegenwoordig met z’n zevenen de heren van Broken Records, en ze komen uit het mooie Schotland. Ze maken grootse, meeslepende muziek die overloopt van de instrumentatie en bombast, en ze zijn fantastisch! Elk nummer is weer even episch en de melancholieke melodieën ontroeren op het verstikkende af. Met een intens hartstochtelijke stem schreeuwt zanger Jamie Sutherland zich tot grote hoogten. Af en toe doet het denken aan David Eugene Edwards, dat komt mede door het randje folk dat het werk van Edwards ook vaak draagt. Geweldig georkestreerd met onder andere een viool, trompet, ukelele en accordeon. Geweldig gearrangeerd waardoor de indrukwekkende plaat de luisteraar meesleurt op een emotionele achtbaan!

www.brokenrecordsband.com/

woensdag 18 november 2009

DeWolff – Strange Fruits and Undiscoverd Plants


DeWolff – Strange Fruits and Undiscoverd Plants
REMusic – 2009
Rock/Sixties/Seventies/Psychedelic/Hardrock/Blues
Waardering: ****

In 2008 werd ik blij verrast door de EP van het Limburgse drietal DeWolff en nu is er dan het volwaardige debuutalbum. Met de titel Strange Fruits and Undiscoverd Plants kun je maar een kant op: die van de wazige trips en psychedelische reizen. De muziek pas dan ook perfect bij de tijd van ontdekkingstochten en muzikale vernieuwing; dat nu nostalgisch mag heten. Jaren zestig rock zoals helden als Cream, Led Zeppelin, Deep Purple of Pink Floyd ooit liet horen. De jonge honden klinken doorleefd en het album als een zoveelste van door de wol geverfde rockgiganten. Ze zijn toch nog maar echt pas begonnen en nog erg jong; maar wanneer je instaat bent zulke fijne nummers te schrijven dan moet muziek gewoon in je bloed zitten. Minder rauw dan de EP maar zeker net zo fijn. Het kan ook moeilijk mis gaan met zoveel weelderig Hammond gebruik!

dinsdag 17 november 2009

Hello=Fire – Hello=Fire


Hello=Fire – Hello=Fire
Munich – 2009
Rock
Waardering: **

Met The Waxwings genoot Dean Fertita voornamelijk van obscure bekendheid; op het moment dat hij bij Queens of The Stone Age, The Raconteurs en Dead Weather mee ging pingelen kende iedereen zijn naam. Nu is er dan zijn eigen project Hello=Fire waarop hij veel van de vrienden waarmee hij in eerder genoemde bands speelt, heeft gevraagd een deuntje mee te spelen. Hello=Fire is dan ook een perfecte mix geworden tussen zijn hardere werk bij DW en QOTSA en de powerpop van The Waxwings. Er zitten interessante stukken tussen maar niet een nummer grijpt je bij de strot. Daarvoor mist de plaat gewoon teveel oprechte energie. Och we luisteren gewoon af en toe naar de redelijke nummers en voor de rest zetten we een van het dertigtal platen op die dit jaar uit de Rancho De La Luna familie is voortgekomen die wel ongelofelijk geweldige zijn! En Dean, waarom zo’n ongelofelijk slechte bandnaam?

http://www.blogger.com/www.hellofire.com/